Σάββατο, Μαρτίου 31, 2007

A 100% of my love - up to you true star



















amy

Τετάρτη, Μαρτίου 07, 2007

just a castaway


Just a castaway, an island lost at sea, oh
Another lonely day, with no one here but me, oh


Η μελωδία στο κινητό της – που δεν λέει ακόμα να συνηθίσει – είναι τόσο νέα που ηχεί ακόμα παράξενα.
Κοντοστέκεται και αναρωτιέται από πού προέρχεται αυτός ο ήχος όταν αντιλαμβάνεται ότι τα μισοανοιχτά μάτια της γάτας που έχει κουλουριαστεί κάτω από το παγκάκι του σταθμού δεν οφείλονται στην άφιξή της αλλά στην συσκευή που έχει στην τσάντα της.
Ε,βέβαια τέτοια ώρα μόνο η δεύτερη υπενθύμιση του κινητού της - ξυπνητήρι θα μπορούσε να χτυπήσει χαρίζοντας της ένα τέτοιο αγγουροξυπνημένο γατίσιο βλέμμα.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο υπάλληλος στην υπηρεσία της κινητής τηλεφωνίας που την εξυπηρέτησε απόρησε για την ώρα που του ζήτησε να της ρυθμίσει το ξυπνητήρι:
– Και τι θα κάνεις τόσο πρωί, για ψάρεμα θα πας; Φρόντισε να το απενεργοποιήσεις απ’ αύριο γιατί θα σε ξυπνάει κάθε πρωί τέτοια ώρα, της είπε φανερά φρικαρισμένος .
Μάλλον θα με ψαρέψουν σκέφτηκε φέρνοντας στο νού της αγγλικές – πάλι – φράσεις που περιέγραφαν πολύ καλύτερα πως αισθανόταν:
– like a fish out of water

Like a dog without a bone
An actor out on loan


Το χιούμορ είναι μία απαραίτητη προυπόθεση για τέτοιες δύσκολες, πρωινές αγγλικές στιγμές που η δίωρη διαδρομή με το τρένο είναι σαν τον οδοντιατρικό τροχό χωρίς την δυνατότητα να τραβάει την μπλούζα του αναίσθητου οδοντιάτρού της που δεν την καταλαβαίνει πόσο την πονά.

Αυτό το χιούμορ ή μάλλον η διάσταση ανάμεσα στο δικό της και των συναδέλφών της ευθύνεται που αυτή και κάποιες άλλες συναδέλφισσές της ξυπνούν σαν να ήταν ανθρακωρύχοι για να παρευρεθούν στις δειγματικές διδασκαλίες ενώ άλλες κάνουν εντυπωσιακή, δήθεν ατημέλητη, καθυστερημένη νυσταλέα είσοδο στην αίθουσα με τον καφέ στον χέρι (προκλητικά ρωτώντας αργότερα εάν έχασαν κάτι)

Η παντελή αυτή έλλειψη συναδελφικότητας (ή στοιχειώδους ευγένειας) μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους:
– η έννοια του car pooling τους είναι τελείως άγνωστη
– θεωρούν δεδομένο ότι ο καθένας φροντίζει για την πάρτη του, the greek στυλ δηλαδή παρά την αγγλική κουλτούρα τους
– είναι τρομερά αστείο – the american στυλ – εσύ να ξυπνάς σε νορμάλ ώρες ενώ ο άλλος σε παράλογες

Στην ουσία η αδιαφορία για το τι κάνει ο άλλος οφείλεται στην έλλειψη του άλλου – ο κλάδος πάσχει από έλλειψη ανδρών συναδέλφων πράγμα που ανεβάζει σε επίπεδα ζενίθ την γυναικεία ανταγωνιστικότητα και ας ισχυρίζονται διαφορετικά.

Λεπτομέρειες – η ουσία είναι ότι όλες – μα όλες – έχουν να αντιμετωπίσουν δύσκολες συνθήκες και αντί να προσπαθούν να τις αντιμετωπίσουν μαζί ψάχνουν να βρουν ποια λουφάρει περισσότερο

Ας είναι – το μήνυμα είναι ένα και δεν είναι SOS. Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος – μόνο αυτό που σε ικανοποιεί.

Τόσους μήνες πάλευε να δει χαμόγελα ικανοποίησης, σπίθες ανικανοποίητης δίψας , φωτεινά σήματα ανεξάντλητων κινήτρων στο μάθημά της ως ένδειξη επιτυχίας και μόνο όταν είδε ένα προσγειωμένο μάθημα με υπέρμετρο ενθουσιασμό όμως από την μεριά του συναδέλφού της (a man as an English teacher – odd but this term does exist) κατάλαβε ότι τα πάντα είναι θέμα οξύμωρων συνδυασμών και προσωπικών στοιχημάτων, ακόμα και όταν καταλήγουν σε σφάλματα ή αποτυχίες.
Τα δικά της παιδιά δεν έχουν δείκτη ευφυΐας και ερεθίσματα παρόμοια μ’ αυτά των παιδιών των υποδειγματικών διδασκαλιών – δεν είναι το ίδιο ήσυχα ούτε καν επιμελή –
Χαμογελούν όμως πονηρά όταν τους λέει ότι επιμορφώνεται για χάρη τους, κρατάνε το ρυθμό με τα στυλό τους (κάτι εξίσου δημιουργικό με το να γράφουν μ’ αυτά ) και την ξαφνιάζουν ευχάριστα όταν συναντώντάς τα – στο διάστημα της εκπαιδευτικής της άδειας – την ρωτάνε εάν θα εμφανιστεί την επόμενη εβδομάδα – μπορεί έτσι να τραγουδάει και αυτή ευχάριστα:

Walked out this morning, can’t believe what I saw
Hundred billion bottles washed up on the shore
Seems I’m not alone at being alone
Hundred billion castaways, looking for a home

amy

Πέμπτη, Μαρτίου 01, 2007

demystification? no more please!!!!!!!!

Οι πρώτες σταγόνες που κάνουν δισταχτικά την εμφάνισή τους σύντομα ξεθαρρεύουν και σαν να θέλουν να πάρουν εκδίκηση για την αισθητή απουσία τους για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα απ΄αυτό τον ηλιόλουστο τόπο αφήνουν τις ισχυρότερες εντυπώσεις να τις ακολουθήσουν στο πέρασμά τους:
- εσπευσμένη συσκότιση σ΄ όλη την περιοχή γύρω από το κέντρο
- wet look για τους ανυποψίαστους περαστικούς που φαίνεται πως επιμήκυναν επικίνδυνα αυτή την φορά την αγαπημένη συνήθεια της μεσημεριανής siesta
Aπό το θολωμένο (και ουχί απο το σπασμένο οπως τραγουδάει το καλό παιδί της ελληνικής δισκογραφίας) τους παρατηρεί φέρνοντας στο νου αγαπημένους στίχους:
" lookin' at the door i see the rain fall upon the funeral mourners
paradin' in the wake of sad relations as their shoes fill up with water"
τα πράγματα δεν είναι στεγνά όταν τα παρατηρείς-
γίνονται στεγνά όταν τα απομυθοποιείς.
Αδέξιες κινήσεις αποκαλύπτουν ανιαρά επεισόδια σ΄επανάληψη κάτω από το πέπλο που έχει φορέσει για προστασία από τον αδιάκριτο ήλιο:
οι καταχωρήσεις για άλλη μια φορά εμπλουτίζουν το πρώτο γράμμα της αλφαβήτου:
αμεσότητα
αγένεια
άπνοια
απλοΐκότητα
άγνοια??
she doesn't know. She's run out of words..
το γράμμα αυτό όμως δεν το χει εξαντλήσει όπως τις απανωτές φορές που θα χρειαστεί να ανεβάσει παράσταση για να:
-πει κάτι στα αγγλικά όπως αδιαλείπτως της ζητάει να κάνει κάθε,μα κάθε φορά, που την βλέπει συνάδελφος - φιλόλογος
-ειρωνευτεί, υψώσει τον τόνο της φωνής της και άλλα αντιπαιδαγωγικά αφού το να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον τάξεων αποτελούμενες απο πολυάριθμους, ξεχωριστούς και ετερόκλητους μαθητές είναι τόσο ανέφικτο όσο το να αποκτήσει η ιδια υγεινούς τρόπους διατροφής.
- αγνοήσει ευγενικά σχόλια του στυλ: που πας, πάλι έξω, τέτοια ώρα?
ή πιο προσωπικά: βέρα είναι αυτή στο δάχτυλό σου?
- όχι, απλώς το δαχτυλίδι επιμένει να γυρίζει απο την εσφαλμένη πλευρά
side, sides
can't choose one
Συγχέονται η αστεία με την ενοχλητική
το πρόβλημα με την λύση και στο μυαλό μένουν ατάκες, μικρά φωτεινά δαχτυλίδια που προσδίδουν χαρακτηριστικά μόνιμης σχέσης ανάμεσα σ' αυτήν και στο χαμόγελο:
- Η Πελοπόννησος είναι νησί
- και εσύ παιδί μου ζεις σε πλωτό σπίτι?

- Γιατί δεν γράφουμε με κεφαλαία όπως οι αρχαίοι?

- κοίταξε για να καταλάβεις
- μα δεν έχω καθρέφτη κυρία

- πως είπες τη λέξη cupid, ο θέος του έρωτα? ποιος cupid κυρία, το κιούπι δεν το ξέρετε?

- Abraham Linkon, who was an american president, ...did what?
- he painted the sistine chapel
amy

Κυριακή, Φεβρουαρίου 04, 2007

α όπως αφηρημένη

Πρωινό Κυριακής ۠ η πόλη κοιμάται και την σιωπή σπάνε μόνο κάποια βήματα στους πλακόστρωτους δρόμους της. Τα «καλά», κυριακάτικα παπούτσια αυτών που μόλις έχουν βγει από την εκκλησία λειτουργούν σαν τον λεπτοδείκτη του ρολογιού μέσα στη νύχτα – αντηχούν την υπολειτουργία όλων – την υπνηλία όλων. Δεν είναι κάτι ασυνήθιστο βέβαια.
Πρωί, μεσημέρι, βράδυ όλοι, τα πάντα βυθίζονται στον ύπνο.
Και αυτή, που η σχέση της με τον Μορφέα είναι σαν αυτή των μαθητών της με την ησυχία, αρχίζει να αισθάνεται ότι οι ρυθμοί της είναι ασύμβατοι μ’ αυτών της μικρής πόλης. Απροσάρμοστη, αντιδραστική ή διακρινόμενη από μια αδυναμία να αφεθεί στην γενικευμένη (τοπική ) χαλαρότητα ;
Μόνο ένα επίθετο μπορεί να την χαρακτηρίσει: αφηρημένη. Σίγουρα έχει αρκετά δείγματα που ενισχύουν την προσκόλλησή της σ’ αυτό το «α».
Τις προάλλες βρήκε πόρτα για δεύτερη, διαδοχική φορά. Κυριολεχτικά και τις δύο, ισχυρότερα όμως την τελευταία μιας και το χτύπημα από την πόρτα του αυτοκινήτου επικεντρώθηκε στο δυνατό σημείο κάθε ανθρώπου, το αδύνατο δικό της : κεφάλι.
Πώς λέμε fall head over heels in love? Αυτή τον τελευταίο καιρό έχει ερωτευτεί την αφηρημένη τέχνη . Το μυαλό της, πολλά έργα αφηρημένης τέχνης. Δεν τα πουλάει όμως. Όχι, σαν γνήσια μποέμ καλλιτέχνης τα δωρίζει παντού. Σκορπάει cd, βιβλία, φυλλάδια σ’ όλα τα μέρη. Ελάχιστα είναι τα μέρη όπου δεν έχει αφήσει δείγμα του ταλέντου της όπως ελάχιστα είναι τα μέρη του σώματός της που έχει αφήσει άθικτα από χτυπήματα.
Όσοι δεν την ξέρουν βγάζουν το συμπέρασμα, σε συνδυασμό με την πάντα «έγκυρη» ένδειξη των κρύων χεριών της, ότι η σκέψη της τρέχει προς την κατεύθυνση κάποιου.
Όσοι την γνωρίζουν καλά της κάνουν συστάσεις και υπενθυμίσεις για την έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης που στον νέο – πλέον – τόπο κατοικίας της γνωρίζει μεγάλες δόξες.
Ο μικρός μαθητής δίνοντάς της το βιβλίο ύλης που για άλλη μια φορά ξέχασε στην έδρα την χαρακτήρισε «ολίγον ξεχασιάρα» ۠ εκείνη αρκέστηκε να χαμογελάσει με το επίρρημα . Να ’ταν πράγματι έτσι.
Τουλάχιστον το αποδίδουν στο μικρό της ηλικίας της. Η ίδια δεν το νιώθει αλλά εάν βολεύει ως δικαιολογία!
Μικρή: γεμάτη
– ενέργεια
– αφηρημάδα
- ενθουσιασμό
- πολυλογία.
Ο σκηνοθέτης του θεατρικού δεν ρώτησε τίποτα για την πρωτοεμφανιζόμενη κομπάρσο παρά μόνο επισήμανε ότι δεν έβαλε γλώσσα μέσα της. Ο εκκεντρικός ηθοποιός – σκηνοθέτης φάνηκε – όπως της είπαν εκ των υστέρων – να την συμπάθησε αφού παρά το «παράπτωμά» της δεν την στόλισε με επίθετα όπως συνηθίζει.
when he is angry, he starts “ ta binelikia”, η φράση, απόσταγμα του συνδυασμού γραμματική + δημιουργική γραφή, ενός μαθητή της fits like hand in glove in the words of Morissey.
Μάλιστα πέρα από την παρατήρηση, εισέπραξε και την ενθάρρυνση να ενσαρκώσει και ένα ρόλο στο θεατρικό: «το κοριτσάκι». Έτσι μετά το «γεια» που χαρίζει – ανελλιπώς – σε κάθε έξοδό της, τα hits της κυρίας Βανδή που μπορεί να τραγουδάει έχουν γίνει πλέον δύο.
Έξοδοι. Ένα μεγάλο κεφάλαιο με πολλά ερωτηματικά:
Που θα πάμε απόψε;
Με ποιον θα βγούμε απόψε;
Τι θα συζητήσουμε απόψε;
Άραγε θα καταφέρουμε να μην συναντήσουμε κάποιον από το σχολικό περιβάλλον μας;
Τα δημοσιογραφικά ερωτήματα γνωρίζουν στιγμές απογειωτικής ακρίβειας:
Πλατεία, σχολείο, όχι.
Και η ευχή να αποσυνδεθεί η προσωπική από την επαγγελματική ζωή είναι δύσκολο να υλοποιηθεί αφού η ένταση στην τελευταία φορτίζει την πρώτη και όταν επιτυγχάνεται κάποιου είδους χαλάρωση, ξυπνά από το «κυρία».
The best solution is cocooning, όπως λέει και μια φίλη της.
We all need to hang out, but stayin’ in probably provides her with the serenity she’ s so into.
επιπρόσθετα, το home made cookin’ της φέρνει στο νου σπιτικές μυρωδιές και μια γενικότερη οικεία αύρα που της έχει λείψει.
αυτή και η βρώμικη, τεράστια, απρόσωπη Αθήνα. Θα την επισκεφθεί μεν, αυθημερόν δε.
Η σχολική εκδρομή την γεμίζει άγχος και λύπη. Πως θα αντέξει 10 ώρες ταξιδιού ασφυχτικά κοντά με τόσα παιδιά και μάλιστα χωρίς τις δικές της μουσικές προτιμήσεις και την απομόνωση του walkman? τρέμει στην ιδέα του κύριου Μακρόπουλου on constant play και προσπαθεί να μην σκέφτεται την ζεστή αλλά σχεδόν απειλητική υπόσχεση μαθητή της: «δεν σας λέω καλό σαββατοκύριακο κυρία, αφού θα σας δω πάλι, στην εκδρομή»
προσπαθεί να απέχει από τέτοιου είδους καφεΐνουχες σκέψεις αφού από τις ουσίες ούτε λόγος, προς το παρόν τουλάχιστον.
Αφήνεται σε περιηγήσεις χαλαρότερων τοπίων ۠ εκεί, όπου ένα λευκό τριαντάφυλλο αφημένο στο παμπρίτζ αυτοκινήτου κάνει τη φίλη της να απορεί – με χαμόγελο όμως. Εκεί, όπου ο Jude Law διαγράφει όλες τις προφορές και διαλέκτους και γεμίζει τα ηχεία της με αυστηρά βρετανική προφορά. Εκεί, όπου οι έμμεσοι κώδικες χαμόγελων και η απουσία έντονων βλεμμάτων πραγματικά υπάρχουν. Εκεί, όπου το διόρθωμα ορθογραφίας μπορεί να προκαλέσει χαμόγελα και όχι απογοήτευση ιδίως όταν τα “chocolate – bar wrappers” αποδίδονται ως “chocolate rubbers” και το “do not throw things in the gutter” μετασχηματίζεται σε “… garden”.
Όπως λέει και ο θείος Όσκαρ : “all of us live in the gutter but some of us look at the stars”.
amy

Δευτέρα, Ιανουαρίου 29, 2007

i m only happy when it rains

Στην τηλεόραση οι αθλητές ισορροπούν στον πάγο αναδεικνύοντας με τις χορευτικές τους φιγούρες την ικανότητά τους να γλιστρούν με χάρη στις πιο κρύες επιφάνειες.
Κλείνει τα μάτια και φαντάζεται πιο χαμηλές θερμοκρασίες.
Τα ανοίγει και βλέπει την ενοχλητική λιακάδα.
Να φταίει η όραση, να φταίει η φαντασία;
Πάντως, η ρήση του ποιητή μελοποιημένη από τον Θανάση ηχεί έντονα στα αυτιά της:
" Eίναι τα βλέφαρά μου διαφανές αυλαίες - όταν τα ανοίγω βλέπω μπρος μου ό,τι κι αν τύχει - όταν τα κλείνω βλέπω μπρος μου ό,τι ποθώ "
Σίγουρα δεν ποθεί αυτή τη λιακάδα, όχι την ίδια καθεαυτή αλλά αυτά που σηματοδοτεί:
πρόωρη ανθοφορία.

Sell the kids for food
Weather changes moods
Spring is here again
Reproductive glands


everythin' - everybody 's in bloom - prematurely, irritatingly early.

Οι πασχαλιές, οι αμυγδαλιές έχουν ανθίσει πρόωρα, χαρίζοντας το όνομά τους σε μπερδεμένες εποχές.
Σύγχυση στα φυτά, σύγχυση στα ζώα.
Οι μέλισσες ζευγαρώνουν από τώρα, οι αρκούδες δεν μπορούν να πέσουν σε χειμερία νάρκη.
Παρατεταμένη καλοκαιρία.
Η φύση βρίσκεται σε κατάσταση σύγχυσης πώς να μην βρίσκεται και η ίδια σε παρόμοια κατάσταση;
Νιώθει μπερδεμένη όχι επειδή δεν έχει ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της αλλά επειδή διαμεσολαβούνται λανθασμένα στους αποδέκτες της.
Χρόνια συνηθισμένη σε χαμηλότερες θερμοκρασίες νιώθει ώρες - ώρες ότι δεν μπορεί να τα βάλει μαζί τους - που δεν την καταλαβαίνουν, που την στενοχωρούν, που αρέσκονται να παίζουν πινγκ - πονγκ με την διάθεσή της.
Είναι άδικο αφού αυτοί έχουν αντοχή στην επιμονή του ήλιου να τους χαμογελάει καθημερινά.
Και χαμογελούν και αυτοί - πολλές φορές εις βάρος της θεωρεί κάτι πρωινά που ο ήλιος τυφλώνει και προιδεάζει για την καλοκαιρινή διάθεση με την οποία θα ρθει αντιμέτωπη μέσα στη μέση του χειμώνα.
Και εκείνη επιμένει - απογοητεύεται όμως γιατί βλέπει τον ενθουσιασμό κάποιων να μην συνάδει με τον δικό της αλλά αντίθετα όταν συναντάται στις μικρότερες ηλικίες να χτυπάει κόκκινο.
Το μόνο στοιχείο που διώχνει το καλοκαίρι είναι η απουσία μαγιώ και κοντομάνικων t-shirt.
Αλλιώς
He’s the one
Who likes all our pretty songs
And he likes to sing along
And he likes to shoot his gun
But he knows not what it means


Μόνο οι αντωνυμίες αλλάζουν - welcome entertainer!
entertain us - watch us smile while you work twice as hard to make us understand

Και οι παρατηρήσεις-υποδείξεις, απαραίτητο αξεσουάρ αυτών που λουφάρουν - που τα φορτώνουν όλα στον "νέο", η ζέστη που συμπληρώνει την αποπνικτική πολλές φορές σχολική ατμόσφαιρα.

Δεν φταίνε τα τσιγάρα των συναδέλφων,
ούτε τα ξενύχτια,
burnin' the candle at both ends is the only way to survive after all
Oι ισορροπίες κρατιούνται μόνο όταν διαπερνούνται από κάποια δόση υπερβολής, και κάποιους καλούς φίλους που σε χαλαρώνουν τόσο ωστε νομίζεις ότι τους ξέρεις χρόνια και αφήνεσαι σε βόλτες στο παρελθόν, σε βόλτες έξω από το σχολικό περιβάλλον.
και ξεχνάς ποιο πρόσωπο έπρεπε να χρησιμοποιήσεις,
που άφησες τα φυλλάδια, τα cd μέχρι και αυτή την μυρωδιά από το λιοκούκι που υπάρχει στην ατμόσφαιρα.
Το κυρία μόνο δεν ξεχνάς. Και αναρωτιέσαι όταν το λένε τι εννοούν ;
Τύποι, στερεότυπα, κανόνες
Η φωνή φτιάχνει μόνο με ζεστά ροφήματα και αναθεματίζεις για άλλη μια φορά αυτόν τον καιρό, αυτή την υγρασία που διαπερνάει το σώμα σου κάθε ώρα, κάθε λεπτό.

Υ.Γ happy 100th post - blogbrothers!

amy

Κυριακή, Ιανουαρίου 14, 2007

fragments


Προσοχή στα χρώματα,
διαβάζει στο λευκό χαρτί που είναι κολλημένο στην πόρτα της εισόδου της πολυκατοικίας της.
Τα γράμματα βιαστικά αλλά γραμμένα καθαρά της δημιουργούν σύγχυση.
Προσοχή στην έλλειψη χρωμάτων δεν θα έπρεπε να λέει καλύτερα;

I don't care if Monday's blue
Tuesday's grey and Wednesday too
Thursday I don't care about you
It's Friday, I'm in love


She definitely didn’t nurture such feelings this Friday.

Το πρώτο σαββατοκύριακο μετά την χριστουγεννιάτικη ανάπαυλα.
Το ξέρει ˙ το ξέρουν. Και η αμφίπλευρη αδημονία μεταφράζεται σε μονόπλευρη ανησυχία, το χιούμορ φθείρεται σε θόρυβο, τα παιχνίδια σε ευκαιρία για πρόωρη εκτόνωση και το ομαδικό πνεύμα που προσπαθεί να τους εμφυσήσει γίνεται αφορμή για παρατήρηση από τον καθηγητή στην διπλανή αίθουσα.
Βέβαια δεν επιπλήττει την ίδια αλλά το ύφος του αυστηρού θρησκευτικού πληγώνει τόσο τους άτακτους μαθητές that she lets them off with a warning... this time.

Και ενώ η καφεΐνη ρέει άφθονα στον οργανισμό της ο χρόνος κυλάει τόσο αργά όσο τα λεπτά που μπορούν να καθίσουν ήσυχα οι μαθητές της. Και επειδή καταλαβαίνει την ανάγκη τους να βρεθούν έξω από το μάθημα και μάλιστα με παρέα, τους στέλνει ομαδικά έξω –
Τα μικρά συνήθως ξεσπούν σε κλάματα όταν τους δείχνει την έξοδο, τα μεγαλύτερα απλώς λένε ευχαριστώ και την συγχαίρουν για την επιλογή της.

and the drills resemble that of a dentist...

reading, listening, writing, speaking

οι ικανότητες εναλλάσσονται όπως οι διαθέσεις,
το διάλειμμα είναι πάντα μικρό, ασφυκτικά λίγο
με δυσανάλογα μεγάλο χρονικό περιθώριο για να παρατηρήσει όσα ΔΕΝ της αρέσουν:
τα τεντωμένα νεύρα, τις διαψεύσεις περί ύπαρξης αυτών, τα συναδελφικά πηγαδάκια, τους ψιθύρους και τα παράπονα για τους συναδέλφους που επιμένουν να λουφάρουν,
τους συναδέλφους που όντως λουφάρουν, τα κρυόμπλαστα αστεία ατόμων που συγχέουν τα πειράγματα με την αγένεια, τα παγωμένα, colgate χαμόγελα με την ανοχή
και μικρές φωτεινές στιγμές για να κάνουν την συνέχεια υποφερτή:
– τα βιβλία με ποιήση που είναι αφημένα στη θέση του θρησκευτικού, του άλλου, του ήπιου που πιστεύει ότι η λογοτεχνία ευφραίνει την μαθητική καρδιά και φροντίζει να διαβάζει διάφορα τέτοια αποσπάσματα την ώρα του μαθήματός του
– τα συνωμοτικά χαμόγελα κατανόησης που ανταλλάσσει με άλλους ομοιοπαθείς συναδέλφους που τους απωθεί η μαθητική, παγωμένη στάση συναδέλφων που έχουν στήσει κλίκες και ομάδες με motto we are the village green preservation society of boring people

–Saturday, wait–
And Sunday always comes too late

το μετεωρολογικό δελτίο για την συννεφιασμένη διάθεση μοιάζει να απειλεί όλο το σαββατοκύριακό της ˙ είναι και η περιήγηση στο χώρο των κατάλληλων προς μαθητική ακρόαση τραγουδιών που προσκρούει στις σεξουαλικές αναφορές των Placebo, στα μασημένα λόγια του Michael Stripe, τις ερωτικές εξομολογήσεις του Ιan McCulloch , τις παραισθήσεις του Syd Barret.
Hang the d.j and while you do please send some inspiration.

Και η έκκληση εισακούγεται
Η φιλική επίσκεψη φέρνει μπαρότσαρκες, αποχή από συζητήσεις με αναφορά μαθητές, καθηγητές , μόρια – have mercy- και χιούμορ που προσδίδει στο ΣΚ μια φοιτητική – χαλαρωτική χροιά
– ύπνος τις πρωινές ώρες
– φαγητό χωρίς φόβο ότι θα προσκρούσει στην υπερένταση της χώνεψης
– μουσική χωρίς λογοκρισία σε μεγάλη ένταση
– ξεφύλλισμα κυριακάτικων εφημερίδων

no homework

ακόμα και το κυρία που ακούει όσες φορές επιλέγει να βγει έξω δεν την επαναφέρει στην καθημερινή ρουτίνα που μερικές μέρες είναι δυσκολότερη από άλλες

she is on her day off

good day sunshine, after all Sunday does come

έρχεται όπως οι στίχοι από εκείνο το ποίημα του Raymond Carver:

Happiness. It comes on
unexpectedly. And goes beyond, really,
any early morning talk about it.


amy

Παρασκευή, Ιανουαρίου 05, 2007

sunstroke


There's been time this whole time. You can't kill time with your heart. everything takes time. Bees have to move very fast to stay still.

Χρονοδιακόπτης.
Δύο εβδομάδες πριν φρόντισε να παγώσει τον χρόνο στην μικρή πόλη.
Τίποτα συνταρακτικό.
Απλώς άλλαξε την ένδειξη στους διακόπτες του σπιτιού της από on σε off.
Βύθισε το σπίτι της στο σκοτάδι, έκλεισε τον γενικό διακόπτη του μυαλού της και μετέτρεψε την μετάβαση από την μια πόλη στην άλλη θέμα μιας αποφασιστικής κίνησης.

Οff
Διάλειμμα, διακοπή από την παρήχηση του ρ:
ρουτίνα, περιφερόμενος, μόρια, παρόν

Παρόν;
Επαναφορά,επάνοδος σε:
- οικείους χρόνους
- οικεία πρόσωπα
- παλιές συνήθειες
- γνώριμες μελωδίες

on
O διακόπτης γυρίζει και το κουβάρι ξετυλίγεται ξανά, αλλιώς.
Τα παιχνίδια της τύχης επιστρέφουν στο συρτάρι μαζί με τα άλλα επιτραπέζια, τις ξεχασμένες σημειώσεις και τις ξεθωριασμένες σελίδες.

We outgrow love like other things
And put it in the drawer
Till it an antique fashion shows
Like costumes grandshire shore


Και η σύγχυση φοριέται σαν κασκόλ σε καλοκαιρινή μέρα. Πετάει τα περιττά, φοράει το καλοκαιρινό t-shirt και επιτέλους ξεχνάει την έκθεση στον ήλιο

Ξέρει πως αυτό που έχει δεν υπάρχει
και το πετάει σαν πράγμα αλλοτινό
όπως το πρωινό πετάει το ξινισμένο φεγγαρόφως και τον κουρελιάρη ύπνο.


Σε λίγο πρέπει να επανέρθει στη θέση off ή μήπως on?
O ρυθμιστής έχει χαλάσει και δεν ξέρει. Η κόκκινη ένδειξη φωτίζει μόνο τις προθέσεις της και αγνοεί όλους τους άλλους.

people are talkin'
well, they were talkin' before


sources to trivial thoughts:
David Forster Wallace
Wallace Stevens
Emily Dickinson

an' the background soundtrack:
Echo n the Bunnymen
dEUS
Lilly Allen
sounds of the big city
amy

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 22, 2006

sittin' in an english garden waitin' for the sun

Τα χριστουγεννιάτικα αστέρια στέκουν φωτεινά πάνω από τα νούμερα των προς αποχώρηση λεωφορείων διαλύοντας τις νυχτερινές αποχρώσεις και σκέψεις στην δισταχτική έλευση του πρωινού.
Οι αγγουροξυπνημένοι ταξιδιώτες είναι λίγοι και όλοι βυθισμένοι ακόμα στα νυχτερινά τους όνειρα για να προσέξουν την ιδιορρυθμία του οδηγού που κάνει τον σταυρό του κάθε φορά που συναντάει εκκλησία. Δεν είναι η ίδια η πράξη που την προβληματίζει αλλά η συχνότητά της και το γεγονός ότι την κάνει με τόση επιμέλεια ώστε τα χέρια του απομακρύνονται από το τιμόνι στο οποίο πρέπει να τα χει καρφωμένα.
Σκέφτεται μήπως η επικίνδυνη ολισθηρότητα, τα τρία ατυχήματα τα οποία είδε στον δρόμο και το εμφανές άγχος του νεαρού οδηγού είναι κάποιο είδος τιμωρίας που απέφυγε τον χθεσινό εκκλησιασμό. Μπορεί να αφορούσε τους μαθητές αλλά το αυστηρό ύφος του θεολόγου που καμαρωτά – καμαρωτά επεδείκνυε τα αντίδωρα ως επιβράβευση της πρωινής επίσκεψης εμπεριείχε μια απορία ανακριτικής υφής για το που βρίσκονταν τα ίχνη της τις δύο πρώτες ώρες.
Δεν της έφτανε η εφημερία έχει και μ’ αυτά να ασχολείται. Και η ώρα ενδιάμεσα περνάει βασανιστικά αργά. Αργά και βαρετά. Πέρασε τις απουσίες του τμήματός της – διερωτώμενη τι θα κάνουν οι υπερκινητικοί μαθητές της όταν τους επισκεφθεί η ζέστη και η νωθρότητα της άνοιξης σε συνδυασμό με το ήδη ήπιο κλίμα – επισκέφθηκε τον επιστάτη – φούρναρη για τις καθιερωμένες, ζεστές φωτοτυπίες, ανέχθηκε τα αγγλικά – όπως ισχυρίζεται ο ίδιος – κρυόμπλαστα κατά
την γνώμη της – αστεία συναδέλφού της και μετά…
I am bored, I am the chairman of the board
Οι υπόλοιποι καθηγητές σχολιάζουν την υπερκινητικότητά της ως σύμπτωμα άγχους, μαθητικής συνέπειας, εκείνη επιδεικτικά αγνοεί τους περισσότερους, κρατώντας για τον εαυτό της τον μέσο όρο ηλικίας τους ο οποίος μπορεί να προκαλέσει τραγική απελπισία εάν γίνει αντικείμενο σοβαρής σκέψης. Τι να τους πει; Ότι και η ίδια νιώθει σαν μαθήτρια, πολύ περισσότερο τώρα που αποχώρησαν νέοι σε ηλικία συνάδελφοί της ; προτιμά να μην πει τίποτα και νωχελικά αφήνεται στις χριστουγεννιάτικες μελωδίες που ξεχύνονται από την αίθουσα μουσικής.
Άφιξη αγγέλων;
Αλλάζει δραστικά γνώμη όταν επιχειρεί να μπεί μαζί τους στο πνεύμα των Χριστουγέννων.
Αυτή μπαίνει, αυτοί βγαίνουν από το αγγελικό προσωπείο τους και ο little drummer boy μεταμορφώνεται στον χειρότερο drummer που έχει δει ποτέ η heavy metal σκηνή (εγχώρια και ξένη). Η ικανότητα τους να παράγουν ένα εύηχο αποτέλεσμα είναι αναμενόμενη εάν λάβει κανείς υπόψή του το ότι οι μαθητές μετρούν από εδώ και πέρα ελάχιστο ουσιαστικό χρόνο μαθημάτων μέχρι την λήξη της σχολικής χρονιάς και φροντίζουν να δείχνουν την ικανοποίησή τους για το ευτυχές γεγονός με κάθε ευκαιρία. Η ίδια έχει απενεργοποιηθεί από την κακή σχέση της με τον Μορφέα, την ισορροπία ανάμεσα στην επιμονή, υπομονή και την νυχτερινή εκτόνωση και όπως και οι υπόλοιποι καθηγητές απλώς περιμένουν να φύγει η εβδομάδα.
Ανυπομονησία και από τις δύο μεριές.
New year resolutions???? Rest, rest, rest, rest….
Εξάλλου αυτή η εποχή σηματοδοτεί έντονη δραστηριότητα γι’ άλλους.
Wishin’ an’ hopin’ ……….
O St Claus να παρεκκλίνει αυτή τη φορά από τη συνήθη διαδρομή του και αντί για τις καμινάδες να χωθεί στα μυαλά τους. Να τα στραγγίξει από τα σιχαμένα στερεότυπα.
Να τα αποδεσμεύσει και να τα απελευθερώσει.
Τα μαθητικά μυαλά?
Who are they kiddin’??/
The kids are all right.
It’s the fuckin’ mentality that destroys, binds, obstructs.

Και ενώ ο καινούριος χρόνος δεν αφήνει παλιές σκέψεις να σβήσουν, η ώρα ευτυχώς έχει περάσει για τον οδηγό που αφού ανοίγει την πόρτα του λεωφορείου, κάνει για άλλη μια φορά τον σταυρό του και εύχεται στους επιβάτες του καλές γιορτές.

Comin’ home?

Home is where the heart is an’ I am already there.
amy

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 15, 2006

Ziggy Stardust


Must be talking to an angel...
Το τραγούδι των Eurithmics σιγοντάρει την προσπάθειά της να ξεφύγει από την ξηρασία της γραμματικής που επιτάσσει το ηλίθιο ξενόγλωσσο βιβλίο. Μπορεί οι τάξεις της συναδέλφου της να πετάνε, η ύλη στις τάξεις της να φτερουγίζει αλλά η μυωπία της δεν έχει φτάσει στο επίπεδο του να διακρίνει φτερά στις πλάτες αυτής ή των μαθητών της.
Και έτσι βγάζει φτερά η δικιά της φαντασία οδηγώντας το μυαλό της σε περίεργους συνειρμούς και τους δικούς της μαθητές σε μια διαφορετική τροχιά από εκείνη που ορίζει η σχολική NASA. Ώρα προσεδάφισης στην χωρίς ειρμό πρόταση με την ευγενική άδεια του Nick Hornby (talking to an angel):

My
Very
Educated
Mother
Just
Showed
Us
Nine
Planets

Όλοι οι πλανήτες (Mercury, Venus, Earth, Mars, Jupiter, Saturn, Uranus, Neptune, Pluto) συγκεντρωμένοι στη σωστή σειρά σε μια ανούσια, είναι η αλήθεια, πρόταση που όμως είναι πρώτης τάξης κόλπο για να τραβήξει την προσοχή σ’ ένα κατά αντικειμενική εκτίμηση βαρετό βιβλίο

Κόλπα, μαγικά…
Κοιτάζει τις τσέπες της, τις αδειάζει αλλά καμία μαγική συνταγή δεν εμφανίζεται.
Μόνο λίγες πρακτικές δυνατότητες, 2 cd players που αρνούνται να παίξουν οποιοδήποτε cd, η «άνωθεν» άρνηση να αντικατασταθούν ή να ανανεωθεί η σχολική βιβλιοθήκη και η (επίσης άνωθεν)απροθυμία να γίνει το γενικό – συγκεκριμένο, το ασαφές – αντιληπτό, η εργασία κάτι λίγο παραπάνω από αγγαρεία.

Ελευθερία…………απόλυτη

Γελάει συνωμοτικά και πιάνει δουλειά

Το cd – burner του μυαλού της δουλεύει ακατάπαυστα και με τη βοήθεια των τεχνικών μέσων του καθηγητή μουσικής και του σχολικού φούρνου (βλέπε φωτοτυπικό) βοηθάει να διαχυθούν διαφορετικές μελωδίες.

All lost In The Supermarket on a weekday. It’s Friday you see and on Fridays I Am In Love. Guaranteed Personality???? I don’t know, you see I am asleep. Please Don’t Wake Me, No, Don’t Shake Me, I Am Only Sleeping. The Test Begins Now...Thought I was Smart, I Thought It better Not To Fight, I Thought It Was a Virtue but then I saw the other side. The Dark Side Of The Moon???? I Don’t Know Where The Sunbeam And The Starlight Begins, It’s All A Mystery. After all In The Morning everything becomes clear and the f*** you to the sneer and the apathy (becomes) a distant melody you don’t need to utter.
amy

Σάββατο, Νοεμβρίου 25, 2006

ένα κλεμμένο ποδήλατο...



αφιερωμένο στους έτερούς μου blogbrothers και σε κάποιον που καταλαβαίνει…)

οι εικόνες περνάνε φευγαλέα από μπροστά της ˙ κομμάτια από ένα πάζλ ˙ χίλια κομμάτια – κάθε χρωματιστή έκταση και ένα κομμάτι, ένα βλέμμα, ένας ήχος

sounds of a distant music
looks you can’t hold on to
and a melody you utter in hesitation;
if intentions count, do you promise to take
me
for a bicycle ride,
one single time?

η βόλτα με ένα όχημα που δεν είναι δικό της συνεχίζεται –
διασχίζει χιλιόμετρα σε άνυδρα τοπία, καχύποπτα βλέμματα, υγρά κλίματα και εκείνη μένει απαθής απέναντι στις απότομες εναλλαγές θερμοκρασίας

στο μυαλό της ο χρόνος κυλάει …ανυποχώρητα αυστηρά και αυτή με μια επίμονη ματαιότητα (?) παίζει με τους δείχτες του παιδικού ρολογιού

μαθαίνει την ώρα
μετράει τα λεπτά
και
κολλάει σε δευτερόλεπτα –
επιμηκύνει στιγμές:

ο χρόνος εκεί:
η ζέστη από την ένταση της τάξης εναλλάσσεται με την παρήγορη δροσιά βλεμμάτων κατανόησης που κάποτε παίρνουν την μορφή ασήμαντων λεπτομερειών

– την μετατροπή του «Kυρία» σε “Ms”
– την εξαργύρωση της εξαντλητικής επιμονής σε είσπραξη λέξεων όπως “please”, “thank you” και “nevermind”
– την έκταση ενός συμβολικού χεριού βοήθειας: « κυρία, να χτυπήσω εγώ το θρανίο για ’σας;», « κυρία, τι έχετε;» , «κυρία, συγνώμη»


και όταν η ρουτίνα και η στερεότυπη συμπεριφορά λαθραία βρίσκει τρόπους να εισβάλει στις σχέσεις μεταξύ συναδέλφων, καθηγητών – μαθητών, φίλων , η μέρα που φεύγει δεν αφήνει χώρο για αμφιβολίες, κακίες, εγωισμούς.

Η κούραση δεν επιτρέπει χρόνο για τέτοιες αρνητικές σκέψεις. Το κεφάλι γέρνει απαλά στο μαξιλάρι και πετάει στον κάδο των αχρήστων την προερχόμενη από την συναδελφική καχυποψία και κουτσομπολίστικη νοοτροπία στενοχώρια.

Σαν αποκαμωμένος φαντάρος προσπαθεί να αφήσει πίσω της την ψαρωτική αντιμετώπιση από κάποιους (λίγους, ευτυχώς) «παλιούς» προς εκείνη, την νέα, «την κοπελίτσα», το «κοριτσάκι». Προσπαθεί να ξεχάσει την «Καλλιόπη» της επιμόρφωσης, την μικροπρέπεια, την άτυπη επιταγή του να αρκείσαι στα λίγα, τα καλά, στο να δίνεις, να κρατάς τα λεπτά και να ξεχνάς την ώρα – τις ώρες.

Το βράδυ, το μυαλό αφυπνίζεται.
Δεν κοιμάται.

…Και εγώ που κάνω όνειρα χωρίς να κοιμάμαι/ περνάω μέσα από ένα κρύσταλλο χωρίς να φοβάμαι…

Ταξιδεύει εδώ:

– στα τραγούδια που είναι φτιαγμένα από μαύρο βελούδο, blues διάθεση, μπάσα φωνή, εφήμερη προσμονή
– στην συρρίκνωση ονειρικών δευτερολέπτων:

…χρώματα από τον πόλεμο μιας υδατογραφίας…

– το τσιγάρο που καίει το καλσόν, αφήνει μικρές ψυχεδελικές τρυπίτσες αμφιβολίες να διαπεράσουν την «τακτοποιημένη» ζωή

– οι φυσαλίδες από το κρασί αναμειγνύονται με την βροχή που καταστρέφει τις ενεργητικές συντάξεις

the crops were destroyed by the rain,
δεν μας ενδιαφέρει ποιος ευθύνεται,
η πράξη υπερισχύει του ποιητικού αιτίου,
η ουσία κάμπτει τους κανόνες,
τα ερωτηματικά παραμερίζουν την άνυδρη σιγουρία,

the means justify the end ???????

η μέρα που φεύγει υπογραμμίζει τα σωστά ποιητικά αίτια:
– η ρουτίνα
– η ομοιομορφία
– η χρηματική εξαργύρωση
– οι ηλίθιες παρεξηγήσεις
– η ομιλία
– η διαρκής ομιλία

…τα όνειρα της ζωής μια θαμπή ανάμνηση, στριφογυρίζουν σαν μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω από το κεφάλι/ τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνια στο σκοτάδι…


και εγώ

i am lost in music,
translation.
(de)codification

μιλάω, μιλάς.

Ποιος ακούει

Ηλίθια γραμματική, τυπική σύνταξη και ξέμπαρκα επίθετα

“pretty is for girls/ handsome is for boys”

and beautiful is for moments, the ones we allow to get away from us...

amy

Σάββατο, Νοεμβρίου 11, 2006

papercut bliss

Σαν καραβάκια χάρτινα οι χαρές μου
βουλιάζουν άτυχα σε μέρες βροχερές
το φάρμακο που καίει τις πληγές
είναι γραμμένο σ’ αυτοσχέδιες συνταγές…



Η πόλη έχει ήδη βυθιστεί στο βραδινό φως και οι μικρές αραιές φωτεινές πέρλες στα περίχωρά της αναδεικνύουν ακόμα περισσότερο το κατάμαυρο επίσημο ένδυμά της που θα επιδείξει στην νυχτερινή έξοδό της όταν η απόσταση από το κέντρο της θα ’ναι μικρότερη ˙ όταν οι σκέψεις θα αποβιβαστούν από τις λευκές χάρτινες σαΐτες και τις ανέφελες πτήσεις τους και θα προσγειωθούν στα ερωτηματικά και τα θαυμαστικά που προκαλεί η εγγύτητα, η απόσταση

papercut bliss

κομφετί από ασήμαντες στιγμές –λεπτομέρειες κολλάνε στη βραδινή της φορεσιά και η νύχτα σταθερά χρωματίζεται παρά την θέληση της. Η ξεγνοιασιά και ο ρομαντισμός των ασπρόμαυρων φωτογραφιών διακόπτονται από την παρείσδυση αναστολών, φόβων(;) στο μικρό σκοτεινό θάλαμο.

Η ασφάλεια παγώνει
Η ανασφάλεια ταξιδεύει

Έγχρωμη πραγματικότητα, ασπρόμαυρες στιγμές και ο φακός της νοσταλγίας συνεχώς μεγεθύνει και ο χρόνος διαρκώς συρρικνώνει ψάχνοντας για παθητικούς μετασχηματισμούς, ανώφελους συναισθηματισμούς.

Ζωή στο rewind
Ζωή χωρίς fast – forward

Pause ■

Play ►

I can’t turn on my feelings as you please;
I’m not some sort of an auto machine.
Ignoring sounds with music all around.
Mind you my crappy tune will find its way
Even if it doesn’t get airplay

H διάθεση ταξιδεύει σε χρωματιστές πεδιάδες, παιδικά παιχνίδια, στιγμές χωρίς παρελθόν μ’ άγνωστο μέλλον και οι σκέψεις μετράνε αντίστροφα:

Μικρές μικρές
Πολύ μικρές
Μικρές πυγολαμπίδες
τσαλαβουτάνε στο άρωμα της πόλης
…………………….
Βουτιές κάνουν με φωνές
και δυνατές τσιρίδες
σαν πέφτουν από
ψηλά

Πετούν μετά
Καμαρωτές
Και ρίχνουν αχτίδες
Σαν αστεράκια μακρινά


Ευχές μέσα από χειμωνιάτικες μελωδίες νανουρίζουν γλυκά γιατί αποκόπτονται από τα εάν και γίνονται παραμύθι και εσύ που δεν πιστεύεις στα παραμύθια….

Χαμόγελα γλιστράνε σε ιπποτικές διαθέσεις
Το καλύμματα ζεσταίνουν το κρύο δωμάτιο
Είναι ο αέρας που έρχεται απ’ έξω, ο συγκαταβατικός, ακτινογραφικός αέρας αυτών που δεν ξέρουν
Δεν θέλεις να μάθουν
Κοιτάζουν διερευνητικά
Αλλά δεν θα μάθουν
Γιατί ούτε και εσύ ξέρεις
Αλλά δεν τους το λες
Δεν θα τους το πεις
Αλλά κάθε πρωί όταν σου λένε καλημέρα με αγροφυλακικό βλέμμα
Τους κοιτάζεις κατάματα και χαμογελαστά
Και συνεχίζεις και επιμένεις έστω και εάν κάποτε
Οι φωτογραφίες από το μεγάλο κολλάζ που καλύπτει το κρεβάτι σου
Διασκορπίζονται και ψάχνεις στα πιο πιθανά και απίθανα μέρη για τις χάρτινες πεταλούδες και νεράιδες που εν αγνοία σου κουνάνε το μαγικό τους ραβδάκι και…

Και εσύ δεν πιστεύεις στα παραμύθια
Μαζεύεις στιγμές….

Αυτό το soundtrack εμπεριέχει τις ακόλουθες (ετερόκλιτες) πηγές έμπνευσης:

Θανάσης Παπακωνσταντίνου – Αγία Νοσταλγία
Σωκράτης Μάλαμας – Πιες
Χειμερινοί Κολυμβητές – Από το Πάρκο στη Μυροβόλο (the whole record)
Δημήτρης Μπασλάμ – Ο Γαργαληστής
Ed Harcourt – Fireflies Take Flight
Martina Topley – Bird – Anything, Sandpaper kisses
Bebel Gilberto - Aganjú

amy

Κυριακή, Νοεμβρίου 05, 2006

fight test


Ένα μπαλόνι που κόβει ξεχασμένο βόλτες στον χειμωνιάτικο ουρανό δίνει πρωινές υποσχέσεις για ένα όμορφο ταξίδι.Όχι της ίδιας αλλά των επιθυμιών της. Μπορεί να μην φτάσουν κάν εκεί που θέλει, η ονειροπόληση - παιδική αφέλεια όμως, έχει βάλει ένα νοητό συνδετήρα στη σελίδα της αρεσκείας της.
Ξεχνώντας την προσωπική (υποθετική) γραμματική της ενδίδει στα πρέπει αγνοώντας τα θέλω. Οι σκέψεις της μπορεί να αδυνατούν να μπουν σε τάξη, αναγκάζονται όμως να μπουν στην τάξη, αποχαιρετώντας οποιονδήποτε ισχυρό, ανατρεπτικό αέρα.ε
Επιστρατεύει λοιπόν το πιο αυστηρό της ύφος προκειμένου να διαιτητεύσει 3 εντεκάδες που όλες μαζί αγωνίζονται στο τερέν μιας μικρής αίθουσας με μοναδική μπάλα το κίνητρο όλων τα περάσει η ώρα όσο πιο γρήγορα γίνεται.

What time is it?
Ώρα να τραβήξει από 29! ο τζόγος δεν την ευνοεί και καίγεται στα 32
Complete the sentence:
before I turn 30,...

What time is it?
Είναι ώρα ν μαζέψει το βλέμμα της από τις πεταμένες φωτοτυπίες, τα απλανή βλέμματα που την κοιτάζουν επίμονα χωρίς ίχνος κατανόησης για αυτά που λέει και ξαναλέει...

What time is it?
Είναι ώρα να κάνει rewind και να πατήσει play σε χιλιοειπωμένες φράσεις, ανόητες εμμονές σε βρεττανικές προφορές και ανούσιους διαλόγους.

What time is it?
είναι ώρα να αξιολογήσει απαντήσεις σε τεστ πολλαπλών επιλογών

1.work
a. have an emotion
b. show the teeth as a sign of happiness
c. make a sound which shows you're happy

2.feel
a.to rest
b.to make a sound which shows your're happy
c.to dig

3.sleep
a.to use your mind or body for 8 hours a day an' get paid for it
b.to make a hole
c.to show the teeth as a sign of happiness

Name an extreme sport:
a.(para)gliding: να κάνεις τσουλήθρα στην σκάλα του δεύτερου ορόφου του σχολείου, skarin' the shit out of your teacher
b.bungee jumping: να κρέμεσαι από τα τεντωμένα νεύρα του καθηγητή σου
c.scuba-diving: κατάδυση στα άγνωστα νερά του χιούμορ(=αντοχών;) του καθηγητή σου

Name an indoor sport:
a.pinc-ponc
b.pink-punk
c.punk-punk!!!

Name your favourite artist:
a.Χατζιγιάννης
β.Χατζιγιάννης kai Green Day
γ.Χατζιγιάννης kai????

Name your favourite passtime:
a.skubee do
b.DNA
C.για τους αδαείς, πλέκουμε χρώματα, διαθέσεις και "δευτερεύοντα μαθήματα" με χρωματιστές κλωστές σε ώρες μαθήματος και μη

What's the time?
bye Massud, bye Emily

(see her play)

amy

Σάββατο, Νοεμβρίου 04, 2006

ξανα στο godot


6/11 μετα τις 21.30 waiting for godot same place new tricks see ya!

Κυριακή, Οκτωβρίου 15, 2006

Η επιχείρηση κατάληψης δεν ήταν επιτυχημένη και αυτοί - φορώντας το στεφάνι της ντροπής και υποχώρησης από τη γραμμή που είχαν υποσχεθεί ότι θα ακολουθήσουν - διαπραγματεύονταν με τη διεύθυνση τρόπους που θα τους εξέθεταν λιγότερο.
"Κυρία, δεν θα κάνουμε μάθημα μαζί σας σήμερα. Κάνουμε κατάληψη", της είπε μικρή επαναστάτρια που προς μεγάλη της έκπληξη αφού της ζήτησε συγνώμη την άφησε να μπεί ανενόχλητα στην αίθουσα από την έξοδο της οποίας προσκαλούσε με απεγνωσμένα νοήματα τους εναπομείναντες συμμαθητές της να την ακολουθήσουν.
"Η συμπαράσταση στον αγώνα της κατάληψης" εδραίωσε αυτό που αρχικά νόμισε. Υπήρχε μια αδυναμία κατανόησης της συγκεκριμένης λέξης ή τουλάχιστον διάκρισής της από αυτήν της αποχής. Για κάποιους η μόνη διαφοροποιήση ανάμεσα στις δύο έννοιες ήταν η καταγραφή απουσιών με σταυρούς (η συγκέντρωση των οποίων όμως δεν αναδείκνυε κανέναν νικητή).
Επρόκειτο για μια σύγχυση που όσο κι αν έφερνε στην επιφάνεια μια έλλειψη συνειδητοποιήσης, επαρκούς ενημέρωσης, ήταν ενδεικτική και για την παρουσία μιας γλυκιάς, αθώας εγρήγορσης.
Απ'έξω κινητικότητα.
Από μέσα καμία διάθεση.
Κανείς τους δεν θέλει μάθημα (ούτε λόγος για εξέταση)
Τι θέλουν ακριβώς;
Δεν είναι αρκετό να ξέρεις τι δεν θέλεις;
Είναι γλυκιά αυτή η πρώϊμη διάθεση εξέγερσης,η επίδειξη αλληλεγγύης {που ενδεδυμένη με την έλλειψη αιτιολόγησης και επιχειρημάτων από ένα σημαντικό μέρος των γυμνασιακών - τουλάχιστον - νιάτων αποχρωματίζει όποια ιδιοτέλεια (βλέπε "υποκίνηση") που κάποιοι πάνε να της χρεώσουν και γίνεται αυτομάτως αθώα (αθωότερη)στα μάτια των περισσότερων }. Παρόλα αυτά, η νωθρότητα και άρνηση που συνοδεύει τα παραπάνω χαρακτηριστικά την αποτρέπουν από το να τους ρωτήσει τι είναι αυτό που θέλουν.
Τους δίνει την εναλλακτική λοιπόν μιας συζήτησης στα αγγλικά, συναντώντας τους στη μέση.
Μ' αφορμή τό θέμα της προηγούμενης ενότητας, τους παρακινεί να γράψουν τα δικά τους συνθήματα στον τοίχο της ενήλικης πραγματικότητας.
-Spray the walls
-Vandalise them
-Is graffiti vandalism?/ What is vandalism?
-Damaging...

A heart that's full up like a landfill

Τι τους ενοχλεί;
Γιατί η καταστροφή, η αναρχία είναι μονίμως στα χείλη τους και η λέξη "punk" αποτυπώμενη με μαρκαδόρο στα χέρια τους, στις μπλούζες τους;

PUNK
punk music
-not polished sound
-value for money
-frustration,intelligence, activism
-major political (and therefore social) issues


Συνθήματα:
-κάτι για τον Bush
-κάτι για τον πόλεμο
-κάτι για τον ρατσισμό
-κάτι για την ανισότητα

κάτι προσωπικό

Αξίες/Ευτυχία:
-να έχεις χρήματα
-να έχεις δουλειά
-αυτοκίνητο

Α job that slowly kills you/bruises that won't heal

υγεία;

σωματική,νοητική, συναισθηματική;

-να έχεις νέους γονείς
-να έχεις μια δημιουργική δουλειά

Career opportunities are the ones that never knock
Every job they offer you is to keep out the dock
Career opportunities, the ones that never knock


You look so tired-unhappy
Bring down the goverment
They don't, they don't speak for us


Τι σας κάνει ευτυχισμένους;
-το κουδούνι κυρία...
γελάνε συνθηματικά

no alarms and no surprises


amy

Κυριακή, Οκτωβρίου 08, 2006

waiting for godot


$onick plays his favorite music at waiting for godot (Αλ.Σουτσου 15 , Κολωνακι).Monday 9/10/2006.και ο μηνας εχει εννια...After 21.00. Be there.

Σάββατο, Οκτωβρίου 07, 2006

Lucky strike



I. Introduction
II. A phone call
III. Hey, Mr cab-driver,...
IV. An’ the subject is
V. A fixed ride
VI. The return


I. -“Πώς πέρασες το τετραήμερο?»

Ταξίδεψε στο χρόνο παγώνοντας τη στιγμή που μαθήτρια ακόμα στο φροντιστήριο, άκουγε τις οδηγίες της καθηγήτριάς της:
«Παίρνετε μια βαθιά εισπνοή,
μετράτε ως το 3,
εκπνέετε!
Επαναλαμβάνετε όσες φορές χρειάζεται για να χαλαρώσετε.»

Δεν είναι ότι της προκαλούσε άγχος η συγκεκριμένη ερώτηση ֹ ήταν ο προβληματισμός που οι τέσσερις μέρες εξισώνονταν με την εξής μία ֹ τη χθεσινή.

ΙΙ. Το πρωινό ήταν θρεπτικότατο! Η ασυνήθιστη παρουσία τόσων παιδιών σ’ έναν χώρο που είχε συνδέσει στενά με το επίθετο «προσωπικό» της έδωσε τις απαραίτητες θερμίδες για να συνεχίσει ….ανώμαλα την μέρα της. Ο αιφνιδιασμός την προσγείωσε απότομα στον σχολικό χώρο τον οποίο είχε σχεδόν ξεχάσει τις προηγούμενες τρεις μέρες.

Αν τα παιδιά για κάποιους συναδέλφους της ισοδυναμούσαν με μόρια, για αυτήν, η απουσία τους πριμοδοτούσε (για κάμποσο καιρό ακόμα) την ελευθερία της.

Το ξαφνικό τηλεφώνημα έδιωξε πρόωρες (και άρα επικίνδυνες) σκέψεις και απλώς επίσπευσε την έλευση συγκεκριμένων γεγονότων.

ΙΙΙ. Συζητήσεις με ταξιτζήδες: τις περισσότερες φορές δεν θέλεις να τις κάνεις ֹ ως γνωστόν όμως, όταν δεν περιμένεις ή δεν θέλεις κάτι, τότε είναι που συμβαίνει.

Το “warm-up” αυτή τη φορά διήρκεσε περισσότερο από 5 λεπτά αφού και η διαδρομή ήταν μάλλον μακρινή. Άρχισε με ένα σχόλιο για τη κίνηση, τα φανάρια (πάντοτε αργούν) και τεχνηέντως γλίστρησε στην μέρα της εβδομάδας που επέλεξε το συγκεκριμένο κίτρινο όχημα για την μετακίνησή της. Εάν ήταν καθημερινή, ίσως να την είχε γλιτώσει. Δυστυχώς, ήταν Σαββατοκύριακο.

-«Έχει κίνηση! Διασκεδάζει ο κόσμος.»
-Ανυπαρξία feedback.
-«Εσείς δεν διασκεδάζετε?
-Η διάθεσή της εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή την οδήγησε στην μονολεκτική απάντηση: «όχι» (η άλλη – επίσης μονολεκτική – εναλλακτική δεν ήταν …διαθέσιμη)

Η απροθυμία της να χαρακτηριστεί κοινωνική δεν απέτρεψε τον οδηγό της να κάνει περαιτέρω προσπάθειες, αυτή τη φορά, μουσικές.

Ο Γιάννης είναι καλό παιδί ֹ με τα ντεσιμπέλ τέρμα όμως, το παραθετικό που διάλεξε γι’ αυτόν προήλθε από άλλο επίθετο. Η διαδρομή πλέον είχε τις αποχρώσεις της θέσης του διακόπτη: «κλειστός» όπως και τα παράθυρα ֹ «ανοιχτός» όπως και οι δίοδοι επικοινωνίας μ΄ ένα είδος μουσικής που αρέσει ιδιαίτερα στον πιο πιστό φίλο του ανθρώπου.

Το τέλος της διαδρομής σηματοδότησε την προσπάθειά της να μετρήσει τις φορές που χρειάστηκε να μετακινηθεί με ταξί την ίδια μέρα. Χρησιμοποίησε και τα δύο χέρια ( όταν απομακρύνθηκε ο οδηγός αισθάνθηκε ασφαλής να το κάνει μ’ ανοιχτές τις παλάμες). Για να μετρήσει τα ευρώ με τα οποία ενίσχυσε τον συγκεκριμένο επαγγελματικό κλάδο, ζήτησε ένα έξτρα… χέρι βοηθείας.

ΙV.Xρήσεις τηλεφώνου: πολλές ֹ όταν μία ανάγκη όμως ξεπερνά τις συνηθισμένες, νιώθεις και την ανθρώπινη φύση της τεχνολογίας.

Ώρα 15.00. Το ΚΤΕΛ φεύγει σε δύο ώρες και εκείνη προμηθεύεται τηλεφωνικώς πιθανές απαντήσεις σε ερωτήσεις καθηγητή της. Μία μέρα πριν δώσει το μάθημα (χάριν δεύτερης –επαναληπτικής εξεταστικής – ευκαιρίας ), μαθαίνει ότι την έκοψε. Ένα καλοκαίρι ο μισητός καθηγητής έβρισκε τρόπους για να τιμωρήσει κάποιους που δεν φταίνε και τώρα εκείνη φρέσκαρε το μακιγιάζ εφήμερων – άχρηστων – πληροφοριών και γνώσεων λίγο πριν την εμφάνιση στην …πασαρέλα μιας προφορικής εξέτασης.

Το άγχος της να κρατήσει τις χρονικές ισορροπίες: εμφανές.
Η κατανόηση του εξεταστή – χρόνια νεώτερου και άρα προθυμότερου να κατανοήσει ειδικές συνθήκες: ευδιάκριτο.*

Παιδεία: δεύτερες ευκαιρίες, κατανόηση, σεβασμός, αλληλο-υποστήριξη, σεβασμός
(σ’ όλες τις βαθμίδες?)

V.H επιστροφή έχει γνήσιο, ελληνικό άρωμα.
Οι αποφορτισμένες μπαταρίες φορτίζουν την ατμόσφαιρα με:
–άφθονο, ρυθμικό, ροχαλητό,
–ringtones ελληνικών (γαβ-γαβ) χιτς
–συζητήσεις περι επιλογής κατάλληλης ενδυμασίας σε κέντρα που στεγάζουν τέτοια μουσική

Η σοκολάτα λιώνει ενοχλητικά πασαλείβοντας την γαλήνια παρέμβαση των Contriva.

Ηλίθιες μπαταρίες.

VII. « Έξω έχει κρύο/ και μ’ έχει πιάσει στενοχώρια.
« Έξω έχει κρύο/ και εμείς οι δύο είμαστε χώρια.»
Άκαιρο σχόλιο. Καταραμένη ζέστη.

“It’s more than a bus,
It’s a way of life’’


*thanx Mr."M"

amy

Τετάρτη, Οκτωβρίου 04, 2006

leaves...

Seasons may change
Yet nothing seems to stop images
From slipping in my brain

amy

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 29, 2006

numbers


0 zero ή xero: το πρώτο άλμπουμ των Bokomolech
1 one: ...μία φορά μόνο θα πείτε την αλφαβήτα? αστειεύεστε. Μετρήστε ξανά τα γράμματα της αγγλικής αλφαβήτας και ανακαλύψτε τις φορές
2 two: μαθητές που προσέχουν?
3 three: τρείς?
4 four: τόσοι μαθητές χρειάζονται για να υλοποιηθεί ένα project- πολυπόθητος(ιδεατός) στόχος των απανταχού καθηγητών ξένων γλωσσών
5 five: στο παρά πέντε ...για τι άραγε?
6 six: six,six,six a lucky number that could (possibly) make you a civil servant
7 seven: το σύμπλεγμα των νησιών απέναντι από την...?
8 eight: "what are you eight-year old(s)?"
9 nine: just before ten
10ten: η διάρκεια του πιο μικρού διαλλείματος
11eleven: o αριθμός των μαθητών που θα έκαναν μια τάξη την ιδανική-αγωνιστική-εντεκάδα
12twelve: a song by Anna Vissi
13thirteen: a good record by Blur
14fourteen: the number of pages you wish to cover by...?
15fifteen:note the stress: fif-tεέn -fif-tεέn(min ftinete paidia)
16sixteen: sweet little sixteen
17seventeen: "a make-up brand, girls"
18eighteen=mature=adult(?):will you be? will we ever?
19nineteen:out of the school system -out of my reach - just enjoy it...kids
20twenty:good luck!
21twenty-one:next time, incidentally the number of time you'll copy the above numbers if you don't sit still!
amy