Δευτέρα, Αυγούστου 07, 2006

ορυχεία


Σε ορυχεία σκοτεινά πετάω τα σκουπίδια, όσα μου έφερε η ζωή μα όσα και εγώ της πήγα...you said it’s all right we’ll finally get through and all that is wrong will cease to be true the moment you smiled was all I hoped for took it as a sign to stop counting the score do you I think I’m strong enough for this trip even if it’s too long I swear I wont quit…Εκείνα που δε λέγονται δε λιώνουν σε καμίνι που θα τα πάρει ο διάβολος να κάνει κομποσκοίνι…I’ll carry this burden I’ll stand all the mess I think I’ll forget them with just one caress the flood and the famine the noise and the dread I think I can clear up it’s all in my head we are moving in spirals with our trail beneath there is dust in our eyes there is blood in our teeth…Πολλές φορές προσπάθησα μα αυτά τα γαμημένα αντί να βγουν στα χείλη μου σφηνώνουν στον αυχένα…But you said it’s all right and I begin to believe there’s nothing to remember there’s no use in grief For all those before us and what we’ll leave behind the deeper the hole goes the less we will find (a small share of beauty our only way to forget for all of this turmoil that’s all we will get)…Για αυτό άμα δείτε μάγκες μου έτσι πως τραγουδάω, ρίχνω το σώμα μου μπροστά σα να σας προσκυνάω…

Πάντα μου άρεσε να κολλάω φαινομενικά άσχετα κομμάτια μεταξύ τους που όμως έχουν μια βαθύτερη σχέση. Να κάνω φανταστικά djλικια και remixes, να τα κατεβάζω στο ρινγκ και αυτά να χτυπιόνται μέχρι τελικής πτώσεως. Με αυτά τα δεδομένα προχωράμε στη παρουσίαση. Στην αριστερή γωνία έχουμε τα ορυχεία από το άλμπουμ ‘η βροχή από κάτω’ του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Με σκοτεινή διάθεση και…

Με μια νευρική κίνηση άλλαξε το κανάλι. Αν ήταν να δει κάνα αγώνα στο γαμοκούτι, συνήθιζε να κλείνει τον ήχο γιατί δεν άντεχε τα ευφυολογήματα και τον ορυμαγδό από άχρηστες στατιστικές των σπορτκάστερ. Κάθε πρόταση πρέπει να έχει τουλάχιστον 4 επίθετα και 3 μανιέρες για να μη πω μπανιέρες. Θα γίνω όμως πιο συγκεκριμένος, υπομονή παρακαλώ, πόσα λεπτά έχω ακόμα, κύριε πρόεδρε? Ναι δεν θα εκμεταλλευτώ το πολύτιμο χρόνο σας. Στο θέμα μας όμως, ε?

Μετά από ατελείωτες ώρες λιωσίματος μπροστά στην οθόνη, προτείνω τη δημόσια διαπόμπευση σύμφωνα με το νόμο 4000 οποιοσδήποτε χρησιμοποιεί κατ’ εξακολούθηση στη περιγραφή οποιουδήποτε αθλητικού γεγονότος τα παρακάτω: χαλκέντερος, σκληροτράχηλος, πολύς, πολυμήχανος, πολυτάλαντος, κραταιός, οργώνει το γήπεδο σαν μηχανάκι, ξεδιπλώνει το ταλέντο του, και άλλες βαρύγδουπες και κοινότοπες παπαριές που μας έχουν κάνει τα νεύρα κρόσσια. Ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ, απάντησε στον εαυτό του και ταυτόχρονα ανησύχησε γιατί μάλλον είχε αρχίσει να του σαλεύει. Για όλα φταίει η ζέστη και όχι το γκαζόν, μονολόγησε αλλά ήξερε ότι ούτε αυτό του έφταιγε. Μερικές φορές είναι κάποια πράγματα που τα καταχωνιάζουμε μέσα μας βαθιά για να μη τα βλέπουμε μπροστά μας, σαν μην υπήρξαν ποτέ ˙ ένας ιδιότυπος στρουθοκαμηλισμός, σα να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας: ότι δεν βλέπουμε, δεν υπήρξε ποτέ. Ότι φοβάσαι να παραδεχθείς, δεν υπάρχει, σαν τη μόνιμη ατάκα που παίζει στη παρέα «ΑΥΤΟΔΕΝΥΠΑΡΧΕΙ». Και όσο πιο βαθιά σκάβουμε, τόσο πιο πολύ πονάμε (the deeper the hole goes, the less we will find). Φάκιν σάμμερ, φάκιν σίτυ, ι θίνκ ι λαβ γιου… although you are bringin me down. Θα πρέπει να το παραδεχθώ: I m’not a fighter, I never was. Για αυτό και αυτή η σήψη με αγκαλιάζει πιο γλυκά από ποτέ. Όρεξη για τίποτε. Η ζεστή με παραλύει και μαζί χάνεται και η πιο μικρή ελπίδα κίνησης. Όταν πετάς σκουπίδια, σίγουρα κάποια στιγμή θα σε πνίξουν. I think I can clear up its all in my head. Υπάρχουν και χειρότερα αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας. I love to turn you in on in on in on in on on on on on on…… η ώρα είναι οκτώ και σε όλα τα κανάλια έχει ειδήσεις και μόνο.

Ο σκουπιδότοπος των ταγαράδων ακόμα αχνίζει εδώ μπροστά στην οθόνη μου.
Τόνοι χώματος σκέπασαν την ανθρώπινη βλακεία αλλά αυτά που προσπαθώ να καταχωνιάσω μέσα μου βαθιά δεν κρύβονται σε σκοτεινά ορυχεία ούτε σε σκουπιδότοπους . Μόνο ότι αντιμετωπίζεις, το αφήνεις πίσω. Καιρός να σκεφτώ σοβαρά τι πρέπει να κάνω, time to find my mind before Ι lose my head. Εάν αυτό το καλοκαίρι έπρεπε να συρθώ μέσα από τους βάλτους για να καταλάβω εμένα καλύτερα και τους μηχανισμούς των ρινόκερων γύρω μου, θα το δεχθώ. Δεν θέλω άλλη σήψη όμως ˙ αυτή αρκεί ˙ ως εδώ A change would do you good. You know a change would do you good, τους ακούω όλους γύρω μου να λένε. Μήπως τους φθάνει που ανασαίνεις ?
That’s not enough baby.

Το χέρι του αντέδρασε παβλοφικά στη τελευταία σκέψη και άλλαξε το κανάλι σε μικροδευτερόλεπτα.Στο θέμα μας λοιπόν. Στο θέμα μας λοιπόν Στο θέμα μας λοιπόν Καλεσμένους έχουμε σήμερα εκλεκτούς παιδοψυχολόγους δισκοκριτικους και αστρολόγους, ψυχίατρους και άλλα αποδημητικά πουλιά Πότε επιστρέφετε στη δουλειά σας αγαπητέ $οnick?
Θα σας απαντήσω με πάσα ειλικρίνεια, το ποτέ δεν είναι αρκετό αλλά οι συνθήκες ˙ πουτάνα κοινωνία άλλους τους ανεβάζεις και άλλους τους κατεβάζεις ˙ θα με αναγκάσουν να επιστρέψω. Και καλά τον Αύγουστο δεν έχετε δουλειά και ασχολείστε μαζί μου, ε? κοράκια ε κανίβαλοι Φυσικά το περίμενα. Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις και για αυτό….

Επέστρεψα από εκεί που είχα ξεκινήσει μετά από εφτά ώρες σαν μη είχε περάσει λεπτό. Δεν λένε άδικα ότι η επανάληψη είναι η μαμά της μάθησης. Η trash tv είχε αρχίσει να τηγανίζει σιγά - σιγά το μυαλό μου. Στην απέναντι γωνία βρίσκεται το spiral trails των bokomolech από το exit trance. Ναι, ταιριάζουν ηχητικά, νοηματικά και όπως αλλιώς θες και όχι μόνο στο μυαλό μου. Κλείσε τα μάτια και άκου για μια φορά μόνο.

Brothers and sisters this time i think i m back...for good.

$onick

2 Comments:

Blogger RaZzMaTaZz said...

Εμπνευσμένη καλοκαιρινή σαπίλα..
Nice:)

7:55 μ.μ.

 
Anonymous $onick said...

καμμια φορα η σαπιλα σωζει...ευχαριστω δια τα καλα σας λογια.

1:08 μ.μ.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home