Τετάρτη, Αυγούστου 09, 2006

κύμα



Που; …εκεί
Πότε;…τότε

Όλοι ζητάνε απαντήσεις. Οι ερωτήσεις ζητάνε υποκείμενα, αντικείμενα ˙ ψάχνουν να πιαστούν από ένα γιατί, ένα πρέπει.

Ας πει κάποιος κάτι.

Ένοχη σιωπή. Πολλοί την αποκαλούν αναμονή, μια περίεργη αίσθηση που επειδή ξέρουν ότι δεν θα αργήσει να απλώσει τα δίχτυα της ολόγυρά τους, ψάχνουν εναγωνίως να βρουν λόγια να τρυπώσουν στην ύφανσή της.

Ας διαπεράσουμε την σιωπή έτσι όταν θα μιλάμε δεν θα αισθανόμαστε άσχημα.

Ας γυρίσουμε πίσω τον χρόνο. Συζητήσεις που αναπολούν, ψάχνουν να γαντζωθούν.

Και όταν ο χρόνος γυρίζει υπερβολικά πίσω ας πετάξουμε ένα ‘θα’. Ας παίξουμε με τα πρόσωπα, τις λέξεις.

Το πρωί ένας μόνιμος θόρυβος. Η εξάτμιση της μηχανής κάνει επίδειξη σε μια άδεια πόλη που διστάζει να αναπνεύσει μήπως και αφουγκραστεί ότι όλο το καυσαέριο που την τυλίγει δεν είναι παρά η ομίχλη του μυαλού της. Η πόλη σκέφτεται όταν αδειάζει αλλά επειδή αυτό την τρομάζει, τα βράδια κάνει βόλτες στα μέρη που ξέρει ότι έχει κόσμο. Τραβηγμένες σκέψεις. Άμπωτη και παλίρροια. Συνειρμοί καθώς το δεύτερο κύμα ακουμπά τις καρέκλες αυτών που αρνούνται να αφεθούν σε ένα προσωρινό εξαγνισμό.
Το κύμα ζέστης, πλήξης σκάει μπροστά από απορημένα βλέμματα που τρομάζουν από τις ικανότητες ενός δεινού ποδηλάτη. Μια βόλτα μ’ ένα ποδήλατο. Γλιστράνε οι σκέψεις, γλιστράει και ο αναβάτης του.

Ας πάμε διακοπές.

Κάνει ζέστη. Το airconditioner στάζει και οι σταγόνες του κρατάνε το μέτρο σε βραδινές αναζητήσεις. Εάν, ίσως αν, μήπως αν, αν δεν..

Είδη υποθετικού λόγου:
Πάντα ξεκινάς από την ανάποδη: το Γ΄, το αδύνατο, το απραγματοποίητο αναφέρεται στο παρελθόν. Το Β΄ δηλώνει κάτι το φανταστικό, το απίθανο και αναφέρεται στο παρόν. Το Α΄ δηλώνει το πραγματικό, βεβαιότητα ότι θα γίνει αυτό που λέει η απόδοση, εφ’ όσον ισχύει η υπόθεση.

Μα ποια είναι η υπόθεση;

Τουβλάκια lego καταρρέουν κάθε βράδυ επειδή η σκέψη χάνεται στα στενά και τα άπειρα δρομάκια ενός μυαλού που δεν μπορεί να βρει ποια είναι επιτέλους η υπόθεση. Λαβύρινθος η διαδρομή.

Μιλάμε ακόμα με χρόνο παρελθόντα;

Διακοπές;
Δεν με ενδιαφέρει να ψάξω το που και το πότε μακριά (ξέρω την απόδοση και είναι κοντά)

Μια διαδρομή είναι και συγχωρήστε μου τα αργά βήματα. Δεν βιάζομαι να βυθιστώ στην πλήξη ενός ισοπεδωτικού μέλλοντα. Ζεσταίνομαι αλλά αγαπάω τον παρακείμενο. Με γοητεύει που βηματίζει χτίζοντας γέφυρες ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον.
Επιτρέψτε μου να μην εγκλωβιστώ σε μονοπάτια και υποθέσεις του Α΄ είδους.
Έχει σκάσει το κύμα μα λέω να απολαύσω λίγο ακόμα τον ήλιο.

Πού;
Πότε;

Έχει σημασία; Σκέψεις είναι που δεν ζητάνε απαντήσεις. Σε περίπτωση απώλειας, μη τις επιτρέψετε στην ιδιοκτήτρια τους. Μπορείτε να τις ψαλλιδίσετε, σβήσετε, επικολλήσετε. Μονάχα μη τις επιστρέψετε. Δεν δίνεται αμοιβή και η ιδιοκτήτριά τους λέει να πάει…διακοπές.
amy