Τρίτη, Σεπτεμβρίου 26, 2006

έπιασε βροχή...

έπιασε βροχή
δροσιά μου και γιορτή

επιτέλους - το θερμόμετρο κολλημένο για μέρες λίγο κάτω από τα 30 φαίνεται ότι επιτέλους συντονίζεται με τις εποχές και όχι με τις ηλικίες...
σκόνη τα παλιά
και αέρα στα μαλλιά

όχι ακριβώς - το αεράκι που απειλεί την απογευματινή λιακάδα τρομάζει από τις καλοκαιρινές (ακόμα) διαθέσεις των εραστών της πλατείας (που συν τις άλλοις "πλήττεται" από προ-εκλογικές συγκεντρώσεις) και εξασθενίζει προς ώφελος μίας βόλτας στην κεντρική σκηνή -
μια ευθεία - πασαρέλα με τους ίδιους -πάντα- θεατές
μάτια μου, μάτια μου
μαζεύω τα κομμάτια μου
γυρνάω στο σπίτι και έχω τα κλειδιά

για έναν χώρο ο οποίος στεγάζει τρισδιάστατα όνειρα που ορίζονται από αυτόν που υποκινεί -ενεργεί (υποκείμενο) και την ίδια την ενέργεια ή στασιμότητα (ρήμα)
εδώ δεν χωράνε αντικείμενα ούτε επιθετικοί προσδιορισμοί-
ούτε καν σημεία στίξης
ας κλίνουμε ρήματα, ας διαλέξουμε πρόσωπα
ας πούμε για το χθές που αγωνίζεται να μην το καταπιεί το αύριο
το τώρα - φοράει τα καλά του και αινιγματικα ρίχνει τα δίχτυα του για να παγιδέψει το μέλλον
ερωτήσεις, βλέμματα...
μα δεν έχει κανείς το χέρι σηκωμένο
από που ξεγλιστρούν όλοι;
ποιός θα τους πεί ότι δεν υπάρχουν απαντήσεις;
ποιός θα τους πεί ότι δεν χρειάζονται απαντήσεις;
αυτοί που δραπετεύουν έμαθαν τι γυρεύουν
οι άλλοι που ελπίζουν μάτια μου τρώνε καιρό και βρίζουν
βρίζουν...

amy

1 Comments:

Anonymous $onick said...

heart n soul one will burn sista

12:49 μ.μ.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home