Κυριακή, Οκτωβρίου 15, 2006

Η επιχείρηση κατάληψης δεν ήταν επιτυχημένη και αυτοί - φορώντας το στεφάνι της ντροπής και υποχώρησης από τη γραμμή που είχαν υποσχεθεί ότι θα ακολουθήσουν - διαπραγματεύονταν με τη διεύθυνση τρόπους που θα τους εξέθεταν λιγότερο.
"Κυρία, δεν θα κάνουμε μάθημα μαζί σας σήμερα. Κάνουμε κατάληψη", της είπε μικρή επαναστάτρια που προς μεγάλη της έκπληξη αφού της ζήτησε συγνώμη την άφησε να μπεί ανενόχλητα στην αίθουσα από την έξοδο της οποίας προσκαλούσε με απεγνωσμένα νοήματα τους εναπομείναντες συμμαθητές της να την ακολουθήσουν.
"Η συμπαράσταση στον αγώνα της κατάληψης" εδραίωσε αυτό που αρχικά νόμισε. Υπήρχε μια αδυναμία κατανόησης της συγκεκριμένης λέξης ή τουλάχιστον διάκρισής της από αυτήν της αποχής. Για κάποιους η μόνη διαφοροποιήση ανάμεσα στις δύο έννοιες ήταν η καταγραφή απουσιών με σταυρούς (η συγκέντρωση των οποίων όμως δεν αναδείκνυε κανέναν νικητή).
Επρόκειτο για μια σύγχυση που όσο κι αν έφερνε στην επιφάνεια μια έλλειψη συνειδητοποιήσης, επαρκούς ενημέρωσης, ήταν ενδεικτική και για την παρουσία μιας γλυκιάς, αθώας εγρήγορσης.
Απ'έξω κινητικότητα.
Από μέσα καμία διάθεση.
Κανείς τους δεν θέλει μάθημα (ούτε λόγος για εξέταση)
Τι θέλουν ακριβώς;
Δεν είναι αρκετό να ξέρεις τι δεν θέλεις;
Είναι γλυκιά αυτή η πρώϊμη διάθεση εξέγερσης,η επίδειξη αλληλεγγύης {που ενδεδυμένη με την έλλειψη αιτιολόγησης και επιχειρημάτων από ένα σημαντικό μέρος των γυμνασιακών - τουλάχιστον - νιάτων αποχρωματίζει όποια ιδιοτέλεια (βλέπε "υποκίνηση") που κάποιοι πάνε να της χρεώσουν και γίνεται αυτομάτως αθώα (αθωότερη)στα μάτια των περισσότερων }. Παρόλα αυτά, η νωθρότητα και άρνηση που συνοδεύει τα παραπάνω χαρακτηριστικά την αποτρέπουν από το να τους ρωτήσει τι είναι αυτό που θέλουν.
Τους δίνει την εναλλακτική λοιπόν μιας συζήτησης στα αγγλικά, συναντώντας τους στη μέση.
Μ' αφορμή τό θέμα της προηγούμενης ενότητας, τους παρακινεί να γράψουν τα δικά τους συνθήματα στον τοίχο της ενήλικης πραγματικότητας.
-Spray the walls
-Vandalise them
-Is graffiti vandalism?/ What is vandalism?
-Damaging...

A heart that's full up like a landfill

Τι τους ενοχλεί;
Γιατί η καταστροφή, η αναρχία είναι μονίμως στα χείλη τους και η λέξη "punk" αποτυπώμενη με μαρκαδόρο στα χέρια τους, στις μπλούζες τους;

PUNK
punk music
-not polished sound
-value for money
-frustration,intelligence, activism
-major political (and therefore social) issues


Συνθήματα:
-κάτι για τον Bush
-κάτι για τον πόλεμο
-κάτι για τον ρατσισμό
-κάτι για την ανισότητα

κάτι προσωπικό

Αξίες/Ευτυχία:
-να έχεις χρήματα
-να έχεις δουλειά
-αυτοκίνητο

Α job that slowly kills you/bruises that won't heal

υγεία;

σωματική,νοητική, συναισθηματική;

-να έχεις νέους γονείς
-να έχεις μια δημιουργική δουλειά

Career opportunities are the ones that never knock
Every job they offer you is to keep out the dock
Career opportunities, the ones that never knock


You look so tired-unhappy
Bring down the goverment
They don't, they don't speak for us


Τι σας κάνει ευτυχισμένους;
-το κουδούνι κυρία...
γελάνε συνθηματικά

no alarms and no surprises


amy

Κυριακή, Οκτωβρίου 08, 2006

waiting for godot


$onick plays his favorite music at waiting for godot (Αλ.Σουτσου 15 , Κολωνακι).Monday 9/10/2006.και ο μηνας εχει εννια...After 21.00. Be there.

Σάββατο, Οκτωβρίου 07, 2006

Lucky strike



I. Introduction
II. A phone call
III. Hey, Mr cab-driver,...
IV. An’ the subject is
V. A fixed ride
VI. The return


I. -“Πώς πέρασες το τετραήμερο?»

Ταξίδεψε στο χρόνο παγώνοντας τη στιγμή που μαθήτρια ακόμα στο φροντιστήριο, άκουγε τις οδηγίες της καθηγήτριάς της:
«Παίρνετε μια βαθιά εισπνοή,
μετράτε ως το 3,
εκπνέετε!
Επαναλαμβάνετε όσες φορές χρειάζεται για να χαλαρώσετε.»

Δεν είναι ότι της προκαλούσε άγχος η συγκεκριμένη ερώτηση ֹ ήταν ο προβληματισμός που οι τέσσερις μέρες εξισώνονταν με την εξής μία ֹ τη χθεσινή.

ΙΙ. Το πρωινό ήταν θρεπτικότατο! Η ασυνήθιστη παρουσία τόσων παιδιών σ’ έναν χώρο που είχε συνδέσει στενά με το επίθετο «προσωπικό» της έδωσε τις απαραίτητες θερμίδες για να συνεχίσει ….ανώμαλα την μέρα της. Ο αιφνιδιασμός την προσγείωσε απότομα στον σχολικό χώρο τον οποίο είχε σχεδόν ξεχάσει τις προηγούμενες τρεις μέρες.

Αν τα παιδιά για κάποιους συναδέλφους της ισοδυναμούσαν με μόρια, για αυτήν, η απουσία τους πριμοδοτούσε (για κάμποσο καιρό ακόμα) την ελευθερία της.

Το ξαφνικό τηλεφώνημα έδιωξε πρόωρες (και άρα επικίνδυνες) σκέψεις και απλώς επίσπευσε την έλευση συγκεκριμένων γεγονότων.

ΙΙΙ. Συζητήσεις με ταξιτζήδες: τις περισσότερες φορές δεν θέλεις να τις κάνεις ֹ ως γνωστόν όμως, όταν δεν περιμένεις ή δεν θέλεις κάτι, τότε είναι που συμβαίνει.

Το “warm-up” αυτή τη φορά διήρκεσε περισσότερο από 5 λεπτά αφού και η διαδρομή ήταν μάλλον μακρινή. Άρχισε με ένα σχόλιο για τη κίνηση, τα φανάρια (πάντοτε αργούν) και τεχνηέντως γλίστρησε στην μέρα της εβδομάδας που επέλεξε το συγκεκριμένο κίτρινο όχημα για την μετακίνησή της. Εάν ήταν καθημερινή, ίσως να την είχε γλιτώσει. Δυστυχώς, ήταν Σαββατοκύριακο.

-«Έχει κίνηση! Διασκεδάζει ο κόσμος.»
-Ανυπαρξία feedback.
-«Εσείς δεν διασκεδάζετε?
-Η διάθεσή της εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή την οδήγησε στην μονολεκτική απάντηση: «όχι» (η άλλη – επίσης μονολεκτική – εναλλακτική δεν ήταν …διαθέσιμη)

Η απροθυμία της να χαρακτηριστεί κοινωνική δεν απέτρεψε τον οδηγό της να κάνει περαιτέρω προσπάθειες, αυτή τη φορά, μουσικές.

Ο Γιάννης είναι καλό παιδί ֹ με τα ντεσιμπέλ τέρμα όμως, το παραθετικό που διάλεξε γι’ αυτόν προήλθε από άλλο επίθετο. Η διαδρομή πλέον είχε τις αποχρώσεις της θέσης του διακόπτη: «κλειστός» όπως και τα παράθυρα ֹ «ανοιχτός» όπως και οι δίοδοι επικοινωνίας μ΄ ένα είδος μουσικής που αρέσει ιδιαίτερα στον πιο πιστό φίλο του ανθρώπου.

Το τέλος της διαδρομής σηματοδότησε την προσπάθειά της να μετρήσει τις φορές που χρειάστηκε να μετακινηθεί με ταξί την ίδια μέρα. Χρησιμοποίησε και τα δύο χέρια ( όταν απομακρύνθηκε ο οδηγός αισθάνθηκε ασφαλής να το κάνει μ’ ανοιχτές τις παλάμες). Για να μετρήσει τα ευρώ με τα οποία ενίσχυσε τον συγκεκριμένο επαγγελματικό κλάδο, ζήτησε ένα έξτρα… χέρι βοηθείας.

ΙV.Xρήσεις τηλεφώνου: πολλές ֹ όταν μία ανάγκη όμως ξεπερνά τις συνηθισμένες, νιώθεις και την ανθρώπινη φύση της τεχνολογίας.

Ώρα 15.00. Το ΚΤΕΛ φεύγει σε δύο ώρες και εκείνη προμηθεύεται τηλεφωνικώς πιθανές απαντήσεις σε ερωτήσεις καθηγητή της. Μία μέρα πριν δώσει το μάθημα (χάριν δεύτερης –επαναληπτικής εξεταστικής – ευκαιρίας ), μαθαίνει ότι την έκοψε. Ένα καλοκαίρι ο μισητός καθηγητής έβρισκε τρόπους για να τιμωρήσει κάποιους που δεν φταίνε και τώρα εκείνη φρέσκαρε το μακιγιάζ εφήμερων – άχρηστων – πληροφοριών και γνώσεων λίγο πριν την εμφάνιση στην …πασαρέλα μιας προφορικής εξέτασης.

Το άγχος της να κρατήσει τις χρονικές ισορροπίες: εμφανές.
Η κατανόηση του εξεταστή – χρόνια νεώτερου και άρα προθυμότερου να κατανοήσει ειδικές συνθήκες: ευδιάκριτο.*

Παιδεία: δεύτερες ευκαιρίες, κατανόηση, σεβασμός, αλληλο-υποστήριξη, σεβασμός
(σ’ όλες τις βαθμίδες?)

V.H επιστροφή έχει γνήσιο, ελληνικό άρωμα.
Οι αποφορτισμένες μπαταρίες φορτίζουν την ατμόσφαιρα με:
–άφθονο, ρυθμικό, ροχαλητό,
–ringtones ελληνικών (γαβ-γαβ) χιτς
–συζητήσεις περι επιλογής κατάλληλης ενδυμασίας σε κέντρα που στεγάζουν τέτοια μουσική

Η σοκολάτα λιώνει ενοχλητικά πασαλείβοντας την γαλήνια παρέμβαση των Contriva.

Ηλίθιες μπαταρίες.

VII. « Έξω έχει κρύο/ και μ’ έχει πιάσει στενοχώρια.
« Έξω έχει κρύο/ και εμείς οι δύο είμαστε χώρια.»
Άκαιρο σχόλιο. Καταραμένη ζέστη.

“It’s more than a bus,
It’s a way of life’’


*thanx Mr."M"

amy

Τετάρτη, Οκτωβρίου 04, 2006

leaves...

Seasons may change
Yet nothing seems to stop images
From slipping in my brain

amy