Κυριακή, Ιανουαρίου 14, 2007

fragments


Προσοχή στα χρώματα,
διαβάζει στο λευκό χαρτί που είναι κολλημένο στην πόρτα της εισόδου της πολυκατοικίας της.
Τα γράμματα βιαστικά αλλά γραμμένα καθαρά της δημιουργούν σύγχυση.
Προσοχή στην έλλειψη χρωμάτων δεν θα έπρεπε να λέει καλύτερα;

I don't care if Monday's blue
Tuesday's grey and Wednesday too
Thursday I don't care about you
It's Friday, I'm in love


She definitely didn’t nurture such feelings this Friday.

Το πρώτο σαββατοκύριακο μετά την χριστουγεννιάτικη ανάπαυλα.
Το ξέρει ˙ το ξέρουν. Και η αμφίπλευρη αδημονία μεταφράζεται σε μονόπλευρη ανησυχία, το χιούμορ φθείρεται σε θόρυβο, τα παιχνίδια σε ευκαιρία για πρόωρη εκτόνωση και το ομαδικό πνεύμα που προσπαθεί να τους εμφυσήσει γίνεται αφορμή για παρατήρηση από τον καθηγητή στην διπλανή αίθουσα.
Βέβαια δεν επιπλήττει την ίδια αλλά το ύφος του αυστηρού θρησκευτικού πληγώνει τόσο τους άτακτους μαθητές that she lets them off with a warning... this time.

Και ενώ η καφεΐνη ρέει άφθονα στον οργανισμό της ο χρόνος κυλάει τόσο αργά όσο τα λεπτά που μπορούν να καθίσουν ήσυχα οι μαθητές της. Και επειδή καταλαβαίνει την ανάγκη τους να βρεθούν έξω από το μάθημα και μάλιστα με παρέα, τους στέλνει ομαδικά έξω –
Τα μικρά συνήθως ξεσπούν σε κλάματα όταν τους δείχνει την έξοδο, τα μεγαλύτερα απλώς λένε ευχαριστώ και την συγχαίρουν για την επιλογή της.

and the drills resemble that of a dentist...

reading, listening, writing, speaking

οι ικανότητες εναλλάσσονται όπως οι διαθέσεις,
το διάλειμμα είναι πάντα μικρό, ασφυκτικά λίγο
με δυσανάλογα μεγάλο χρονικό περιθώριο για να παρατηρήσει όσα ΔΕΝ της αρέσουν:
τα τεντωμένα νεύρα, τις διαψεύσεις περί ύπαρξης αυτών, τα συναδελφικά πηγαδάκια, τους ψιθύρους και τα παράπονα για τους συναδέλφους που επιμένουν να λουφάρουν,
τους συναδέλφους που όντως λουφάρουν, τα κρυόμπλαστα αστεία ατόμων που συγχέουν τα πειράγματα με την αγένεια, τα παγωμένα, colgate χαμόγελα με την ανοχή
και μικρές φωτεινές στιγμές για να κάνουν την συνέχεια υποφερτή:
– τα βιβλία με ποιήση που είναι αφημένα στη θέση του θρησκευτικού, του άλλου, του ήπιου που πιστεύει ότι η λογοτεχνία ευφραίνει την μαθητική καρδιά και φροντίζει να διαβάζει διάφορα τέτοια αποσπάσματα την ώρα του μαθήματός του
– τα συνωμοτικά χαμόγελα κατανόησης που ανταλλάσσει με άλλους ομοιοπαθείς συναδέλφους που τους απωθεί η μαθητική, παγωμένη στάση συναδέλφων που έχουν στήσει κλίκες και ομάδες με motto we are the village green preservation society of boring people

–Saturday, wait–
And Sunday always comes too late

το μετεωρολογικό δελτίο για την συννεφιασμένη διάθεση μοιάζει να απειλεί όλο το σαββατοκύριακό της ˙ είναι και η περιήγηση στο χώρο των κατάλληλων προς μαθητική ακρόαση τραγουδιών που προσκρούει στις σεξουαλικές αναφορές των Placebo, στα μασημένα λόγια του Michael Stripe, τις ερωτικές εξομολογήσεις του Ιan McCulloch , τις παραισθήσεις του Syd Barret.
Hang the d.j and while you do please send some inspiration.

Και η έκκληση εισακούγεται
Η φιλική επίσκεψη φέρνει μπαρότσαρκες, αποχή από συζητήσεις με αναφορά μαθητές, καθηγητές , μόρια – have mercy- και χιούμορ που προσδίδει στο ΣΚ μια φοιτητική – χαλαρωτική χροιά
– ύπνος τις πρωινές ώρες
– φαγητό χωρίς φόβο ότι θα προσκρούσει στην υπερένταση της χώνεψης
– μουσική χωρίς λογοκρισία σε μεγάλη ένταση
– ξεφύλλισμα κυριακάτικων εφημερίδων

no homework

ακόμα και το κυρία που ακούει όσες φορές επιλέγει να βγει έξω δεν την επαναφέρει στην καθημερινή ρουτίνα που μερικές μέρες είναι δυσκολότερη από άλλες

she is on her day off

good day sunshine, after all Sunday does come

έρχεται όπως οι στίχοι από εκείνο το ποίημα του Raymond Carver:

Happiness. It comes on
unexpectedly. And goes beyond, really,
any early morning talk about it.


amy

1 Comments:

Anonymous Jonas said...

Γεια χαρά. Είθε η δικτυακή αυτή γωνίτσα να αποτελέσει και αυτό το χρόνο την καλά κρυμμένη τσουγκράνα στο βαρετό κήπο της urban καθημερηνότητάς μας. Take care

1:31 π.μ.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home