Σάββατο, Μαρτίου 31, 2007

A 100% of my love - up to you true star



















amy

Τετάρτη, Μαρτίου 07, 2007

just a castaway


Just a castaway, an island lost at sea, oh
Another lonely day, with no one here but me, oh


Η μελωδία στο κινητό της – που δεν λέει ακόμα να συνηθίσει – είναι τόσο νέα που ηχεί ακόμα παράξενα.
Κοντοστέκεται και αναρωτιέται από πού προέρχεται αυτός ο ήχος όταν αντιλαμβάνεται ότι τα μισοανοιχτά μάτια της γάτας που έχει κουλουριαστεί κάτω από το παγκάκι του σταθμού δεν οφείλονται στην άφιξή της αλλά στην συσκευή που έχει στην τσάντα της.
Ε,βέβαια τέτοια ώρα μόνο η δεύτερη υπενθύμιση του κινητού της - ξυπνητήρι θα μπορούσε να χτυπήσει χαρίζοντας της ένα τέτοιο αγγουροξυπνημένο γατίσιο βλέμμα.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο υπάλληλος στην υπηρεσία της κινητής τηλεφωνίας που την εξυπηρέτησε απόρησε για την ώρα που του ζήτησε να της ρυθμίσει το ξυπνητήρι:
– Και τι θα κάνεις τόσο πρωί, για ψάρεμα θα πας; Φρόντισε να το απενεργοποιήσεις απ’ αύριο γιατί θα σε ξυπνάει κάθε πρωί τέτοια ώρα, της είπε φανερά φρικαρισμένος .
Μάλλον θα με ψαρέψουν σκέφτηκε φέρνοντας στο νού της αγγλικές – πάλι – φράσεις που περιέγραφαν πολύ καλύτερα πως αισθανόταν:
– like a fish out of water

Like a dog without a bone
An actor out on loan


Το χιούμορ είναι μία απαραίτητη προυπόθεση για τέτοιες δύσκολες, πρωινές αγγλικές στιγμές που η δίωρη διαδρομή με το τρένο είναι σαν τον οδοντιατρικό τροχό χωρίς την δυνατότητα να τραβάει την μπλούζα του αναίσθητου οδοντιάτρού της που δεν την καταλαβαίνει πόσο την πονά.

Αυτό το χιούμορ ή μάλλον η διάσταση ανάμεσα στο δικό της και των συναδέλφών της ευθύνεται που αυτή και κάποιες άλλες συναδέλφισσές της ξυπνούν σαν να ήταν ανθρακωρύχοι για να παρευρεθούν στις δειγματικές διδασκαλίες ενώ άλλες κάνουν εντυπωσιακή, δήθεν ατημέλητη, καθυστερημένη νυσταλέα είσοδο στην αίθουσα με τον καφέ στον χέρι (προκλητικά ρωτώντας αργότερα εάν έχασαν κάτι)

Η παντελή αυτή έλλειψη συναδελφικότητας (ή στοιχειώδους ευγένειας) μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους:
– η έννοια του car pooling τους είναι τελείως άγνωστη
– θεωρούν δεδομένο ότι ο καθένας φροντίζει για την πάρτη του, the greek στυλ δηλαδή παρά την αγγλική κουλτούρα τους
– είναι τρομερά αστείο – the american στυλ – εσύ να ξυπνάς σε νορμάλ ώρες ενώ ο άλλος σε παράλογες

Στην ουσία η αδιαφορία για το τι κάνει ο άλλος οφείλεται στην έλλειψη του άλλου – ο κλάδος πάσχει από έλλειψη ανδρών συναδέλφων πράγμα που ανεβάζει σε επίπεδα ζενίθ την γυναικεία ανταγωνιστικότητα και ας ισχυρίζονται διαφορετικά.

Λεπτομέρειες – η ουσία είναι ότι όλες – μα όλες – έχουν να αντιμετωπίσουν δύσκολες συνθήκες και αντί να προσπαθούν να τις αντιμετωπίσουν μαζί ψάχνουν να βρουν ποια λουφάρει περισσότερο

Ας είναι – το μήνυμα είναι ένα και δεν είναι SOS. Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος – μόνο αυτό που σε ικανοποιεί.

Τόσους μήνες πάλευε να δει χαμόγελα ικανοποίησης, σπίθες ανικανοποίητης δίψας , φωτεινά σήματα ανεξάντλητων κινήτρων στο μάθημά της ως ένδειξη επιτυχίας και μόνο όταν είδε ένα προσγειωμένο μάθημα με υπέρμετρο ενθουσιασμό όμως από την μεριά του συναδέλφού της (a man as an English teacher – odd but this term does exist) κατάλαβε ότι τα πάντα είναι θέμα οξύμωρων συνδυασμών και προσωπικών στοιχημάτων, ακόμα και όταν καταλήγουν σε σφάλματα ή αποτυχίες.
Τα δικά της παιδιά δεν έχουν δείκτη ευφυΐας και ερεθίσματα παρόμοια μ’ αυτά των παιδιών των υποδειγματικών διδασκαλιών – δεν είναι το ίδιο ήσυχα ούτε καν επιμελή –
Χαμογελούν όμως πονηρά όταν τους λέει ότι επιμορφώνεται για χάρη τους, κρατάνε το ρυθμό με τα στυλό τους (κάτι εξίσου δημιουργικό με το να γράφουν μ’ αυτά ) και την ξαφνιάζουν ευχάριστα όταν συναντώντάς τα – στο διάστημα της εκπαιδευτικής της άδειας – την ρωτάνε εάν θα εμφανιστεί την επόμενη εβδομάδα – μπορεί έτσι να τραγουδάει και αυτή ευχάριστα:

Walked out this morning, can’t believe what I saw
Hundred billion bottles washed up on the shore
Seems I’m not alone at being alone
Hundred billion castaways, looking for a home

amy

Πέμπτη, Μαρτίου 01, 2007

demystification? no more please!!!!!!!!

Οι πρώτες σταγόνες που κάνουν δισταχτικά την εμφάνισή τους σύντομα ξεθαρρεύουν και σαν να θέλουν να πάρουν εκδίκηση για την αισθητή απουσία τους για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα απ΄αυτό τον ηλιόλουστο τόπο αφήνουν τις ισχυρότερες εντυπώσεις να τις ακολουθήσουν στο πέρασμά τους:
- εσπευσμένη συσκότιση σ΄ όλη την περιοχή γύρω από το κέντρο
- wet look για τους ανυποψίαστους περαστικούς που φαίνεται πως επιμήκυναν επικίνδυνα αυτή την φορά την αγαπημένη συνήθεια της μεσημεριανής siesta
Aπό το θολωμένο (και ουχί απο το σπασμένο οπως τραγουδάει το καλό παιδί της ελληνικής δισκογραφίας) τους παρατηρεί φέρνοντας στο νου αγαπημένους στίχους:
" lookin' at the door i see the rain fall upon the funeral mourners
paradin' in the wake of sad relations as their shoes fill up with water"
τα πράγματα δεν είναι στεγνά όταν τα παρατηρείς-
γίνονται στεγνά όταν τα απομυθοποιείς.
Αδέξιες κινήσεις αποκαλύπτουν ανιαρά επεισόδια σ΄επανάληψη κάτω από το πέπλο που έχει φορέσει για προστασία από τον αδιάκριτο ήλιο:
οι καταχωρήσεις για άλλη μια φορά εμπλουτίζουν το πρώτο γράμμα της αλφαβήτου:
αμεσότητα
αγένεια
άπνοια
απλοΐκότητα
άγνοια??
she doesn't know. She's run out of words..
το γράμμα αυτό όμως δεν το χει εξαντλήσει όπως τις απανωτές φορές που θα χρειαστεί να ανεβάσει παράσταση για να:
-πει κάτι στα αγγλικά όπως αδιαλείπτως της ζητάει να κάνει κάθε,μα κάθε φορά, που την βλέπει συνάδελφος - φιλόλογος
-ειρωνευτεί, υψώσει τον τόνο της φωνής της και άλλα αντιπαιδαγωγικά αφού το να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον τάξεων αποτελούμενες απο πολυάριθμους, ξεχωριστούς και ετερόκλητους μαθητές είναι τόσο ανέφικτο όσο το να αποκτήσει η ιδια υγεινούς τρόπους διατροφής.
- αγνοήσει ευγενικά σχόλια του στυλ: που πας, πάλι έξω, τέτοια ώρα?
ή πιο προσωπικά: βέρα είναι αυτή στο δάχτυλό σου?
- όχι, απλώς το δαχτυλίδι επιμένει να γυρίζει απο την εσφαλμένη πλευρά
side, sides
can't choose one
Συγχέονται η αστεία με την ενοχλητική
το πρόβλημα με την λύση και στο μυαλό μένουν ατάκες, μικρά φωτεινά δαχτυλίδια που προσδίδουν χαρακτηριστικά μόνιμης σχέσης ανάμεσα σ' αυτήν και στο χαμόγελο:
- Η Πελοπόννησος είναι νησί
- και εσύ παιδί μου ζεις σε πλωτό σπίτι?

- Γιατί δεν γράφουμε με κεφαλαία όπως οι αρχαίοι?

- κοίταξε για να καταλάβεις
- μα δεν έχω καθρέφτη κυρία

- πως είπες τη λέξη cupid, ο θέος του έρωτα? ποιος cupid κυρία, το κιούπι δεν το ξέρετε?

- Abraham Linkon, who was an american president, ...did what?
- he painted the sistine chapel
amy